zondag, augustus 27, 2006


Apple Computer recalls half of Guggenheim Bilbao














Apple
Computer decided last week to recall about 1.8 million notebook batteries of
their popular Powerbook. The notebook series is called ?titanium? for its
housing made of this highly durable type of metal. The massive recall of
malfunctioning batteries including their titanium siding, triggers for a
practical reuse-buildingsolution; a superuse







Using
titanium as a building material



The
Guggenheim Museum in Bilbao (Spain), designed by the Architect Frank O Gehry is
a great example for the use of titanium for buildings. It uses the big
advantage of titanium that weights less than aluminium but is stronger than
steel. Its price obviously is much higher. The construction
of Guggenheim, which opened in 1997, was extremely fortunate to profit from a temporary drop in
titanium prices due to Russian titanium flooding the market in the mid nineteen
nineties. The purchase of titanium cladding for the guggenheim was enough to
restore the market value afterwards. Not very surprising considering that the
entire 30.000 m2 face of the sculptural building is covered with it.



Allthough
the overall appearence of this building is exceptional, on a more detailed
level some of the curved edges
look rather dented. The properties of the material and the produced sheets of
0.38 mm thick in sizes of 60 by 80 cm appear to be slightly forced in shape.







Superusing batterypacks

Because batteries need environment-safe waste treatment, the accu?s themselves are not fit for direct reuse application. They will probably be industrially recyled,
winning back the diffferent metals and plastics they consist of.





Apple Computer powerbook G4 defected battery unit





the titanium sheet after splitting it from the accu






properties of the titanium sheet


Superuse potential is provided by the 8 by 13cm part of the titanium housing. The sheet has two curved edges and includes a stainless steel button and 5 pinholes for
charge-indication. The other corner has a 2 mm thick rubber foot for the notebook to be slightly lifted from the desk. Contrary to a former battery type, the sheets are glued to the actual batterypack instead of mechanically connected, this makes the seperation slightly more labour intensive than neccesairy.




The titanium sheets are perfectly fit for shingle-type cladding of buildings. The
sizes are smaller than those of the Guggenheim but resemble alp-type
wallcovers. Curves and corners are much easier made and the 0,7 mm thickness
will fold smoothly.

The buttonhole is a predrilled ?one fixture point which should do for this
size. The curved sides wil give a cladded wall its visual structure and at the
same time cover the fixture invisibly.



The functional cladding surface of one sheet is 84 cm2, so one needs an approximate 120 batteries for a full m2. The 1,8 million batteries will provide Apple with a titanium buildingmaterial surfacing of about 15000 m2. Enough for 100 freestanding single family homes, or half the Guggenheim.




mock up of cladding principle, mounted by one screw per shingle





Jan Jongert
Recyclicity foundation







More info:
www.recyclicity.net

www.apple.com

http://www.guggenheim-bilbao.es/ingles/home.htm

www.arch.ethz.ch/pmeyer/Infos/Pollalis/case_Guggenheim.pdf

www.titanium.org

www.freepatentsonline.com/6574096.html








Jan
Jongert is architect with 2012Architects in Rotterdam,(NL) and director of the Recyclicity
foundation.





In
2006 the book SuperUse will be
published with 010 publishers, SuperUse contains many inspiring examples of
re-use in architecture. ISBN 90 6450 592 6





Recyclicity



The objective of Recyclicity is to promote re-use of waste material for
construction applications with as little added energy as possible for transport
and processing of materials.



Recycling traditionally means that waste is being sorted and cut up into small bits and pieces The chopped waste is either being used as base- or leveling-material, or melted down and processed into more or less the original material. This method
often neglects the unique identity of the waste-material while a lot of energy
is being added to break down the waste in order to reproduce more or less the
same material. However, waste can be useful in its primary form and , with a
new kind of design-approach, can be re-used by utilising the specific
characteristics of the material. As a positive side effect this approach will
lead to innovative applications in the building-industry and will create
unexpected designs.







gepubliceerd: 26/08/2006








Afval in Azie - Recycling in Kurukkalmadam















van onze correspondent in Sri Lanka




Dit is het vijfde verslag van Martijn Schildkamp die bezig is met een aantal onderzoeksprojecten naar hergebruik van afvalmaterialen in Sri Lanka. Hij gaat de sloppenwijkbewoners helpen bruikbare producten uit afval te maken en hen direct betrekken bij het opzetten en exploiteren van bescheiden lokale ondernemingen op het gebied van recycling en het produceren van de eindproducten. Langzaam krabbelt Sri Lanka op van de vernielingen die de tsunami met zich mee bracht, met alle positieve en negatieve gevolgen van dien.





Wannakam!


Onlangs zijn in het dorpje Kurukkalmadam de eerste 20 permanente huizen voor tsunami slachtoffers opgeleverd. Het gaat om huizen voor mensen, die binnen de beruchte bufferzone woonden, oftewel binnen 200 meter van de zee. Dat was illegaal en de overheid ondersteunt hen daarom niet. De Canadese hulporganisatie CRWRC, waarvoor ik als technisch consultant werk, heeft vervolgens een stuk land aangekocht buiten de bufferzone en op 10 april zijn op ceremoni‘le wijze de sleutels aan de bewoners overhandigd van een keurig Vinex-wijkje in Kurukkalmadam aan Zee.





Kurukkalmadam aan Zee




Twee weken na de Grand Opening zag ik tot mijn genoegen dat het straatje al echt begon te leven. Men plant heggetjes tussen de huizen, de tuinen worden ingericht met jonge bananenboompjes en diverse kruiden en hier en daar bouwt men een winkeltje aan de voorkant. Maar aan de achterkant van de huizen is het een heel ander verhaal. Daar zijn opeens 20 mini-vuilnisbeltjes verschenen! De mensen dumpen hun dagelijkse huis-, tuin- en keukenafval in een kuil en dan gaat de fik erin. Ik vind het echt onvoorstelbaar hoe binnen een paar weken het landschap totaal is veranderd in een grote puinhoop en het is nog onbegrijpelijker dat het de mensen totaal niets interesseert. Het is maar wat je gewend bent, en dat is nou net de kern van het probleem...





De grote puinhoop achter het wijkje




We hebben aan de oostkust een samenwerkingsverband met een lokale organisatie, Pope genaamd; People?s Organization for Progress and Evolution. Met hen heb ik besproken wat we aan het afvalprobleem kunnen doen. Zoals in de meeste dorpjes aan de oostkust is er geen vuilophaaldienst aanwezig en de mensen zijn gewoonweg niet anders gewend dan hun afval te verbranden of in zee te gooien. We zullen dus gaan starten met het geven van uitgebreide informatie en goede voorlichting over de gevaren van afval voor de gezondheid en de directe leefomgeving. De volgende stap is het in kaart brengen van de samenstelling van de afvalstroom van deze 20 gezinnen. We gaan proberen de hoeveelheid te verminderen, door enkele recycling technieken te introduceren. Organisch afval kan eenvoudig worden gecomposteerd en dat kan op het land worden gebruikt. In het stadje Kattankudy hebben we onderzoek gedaan naar welke materialen geld opleveren. Daar zitten een behoorlijk aantal recyclingbedrijfjes, die met afgeladen vrachtwagens heen en weer rijden naar de hoofdstad Colombo. Vooral metalen en papier leveren goed geld op. Voor een kilo staal krijgt men 21 rupee (17 eurocent), blik is 10 rupee, aluminium 105 rupee. Een kilo kranten levert 20 rupee op en per cementzak krijgt men 3,5 rupee. Daarvan worden papieren boodschappenzakken gemaakt, omdat plastic zakjes toch echt verboden gaan worden (zo lijkt het...). Voor plastic is helaas geen afnemer te vinden; te moeilijk, te veel volume, te weinig opbrengst.





Recyclingbedrijfje




Het plan is nu om in Kurukkalmadam een inzamelingspunt te gaan bouwen en werkgelegenheid te scheppen voor enkele mensen, die de materialen huis-aan-huis ophalen, direct uitbetalen en dan doorverkopen in Kattankudy. Pope zal deze zaken op korte termijn opstarten en als de situatie het toelaat, zal Smart Shelter Foundation de bouw van het recyclingstation op zich nemen. Sri Lanka is hard op weg naar een nieuwe burgeroorlog en ik hoop voor de mensen daar dat het een beetje rustig blijft!




Poituwarem! (Tot de volgende keer!)




N.B.: Op Smartshelter Foundation staan meer foto?s!



Dit stuk is 20 juni 2006 geplaatst in het blad Magazine Recycling Benelux


Lees ook de andere verslagen van Martijn Schildkamp op recyclicity.net!

bouwstenen van puin



afval in azie (introductie)

afval in azie - de brick bag

afval in azie - juicy solids

afval in azie; reduce, reuse and recycle


afval in azie - zakken vullen



gepubliceerd: 21/08/2006








Rubber House wint tweede prijs











Bij de in Almere uitgeschreven prijsvraag "eenvoud" heeft Nils Nolting uit Hannover de tweede prijs gewonnen met een typisch Recyclicity-huis. De gevels worden van oude kozijnen opgebouwd en de gevel- en dakbekleding bestaat uit rubberbanden. Het is de bedoeling dat de winnende ontwerpen ook dadwerkelijk worden uitgevoerd.


De bekleding is vergelijkbaar met het onlangs door Millegomme toegepaste principe voor een tuinhuis.

zie website millegomme




meer info:

eenvoud

archined

gepubliceerd: 18/08/2006








Trashformaciones Website











we recently discoverd the spain based organisation trashformaciones. An inititative by the Montoya brothers. their amazing website shows some examples of their work since they started working with waste in 2002



"we think, like baudelaire, that the modern artist is one that gathers the term of his art between trash and rubbish. From amongst the waste of the opulent capitalist society, there in the trash objects lose their identitiy, their function and origin. they take the atributes that the new peoprietor gives and approximates the by giving trash a new sese of a strange analogy. a small change of surprising expression."



see: www.trashformaciones.com

gepubliceerd: 28/06/2006








Afval in Azi‘ - Zakken vullen















van onze correspondent in Sri Lanka




Dit is het vierde verslag van Martijn Schildkamp die bezig is met een aantal onderzoeksprojecten naar hergebruik van afvalmaterialen in Sri Lanka. Hij gaat de sloppenwijkbewoners helpen bruikbare producten uit afval te maken en hen direct betrekken bij het opzetten en exploiteren van bescheiden lokale ondernemingen op het gebied van recycling en het produceren van de eindproducten. Na een kort verblijf in India is Martijn Schildkamp terug in Sri Lanka.





Wannakam!





Het heeft even geduurd, maar ik heb na vijf maanden hectiek aan de oostkust van Sri Lanka eindelijk wat tijd vrijgemaakt voor de eerste experimenten met onze Brick Bags; het verkleinen van tsunami puin, wat we in zakken stoppen, die als bouwstenen gebruikt kunnen worden. Ik weet al een tijdje dat de mensen hier weinig interesse hebben in die nieuwerwetse fratsen. ?Waarom zou ik die gekke zakken gebruiken als ik van een andere hulporganisatie betonblokken kan krijgen?? Dus heb ik het over een andere boeg gegooid. Mijn hoofdreden is nu dat we tenminste een poging moeten wagen om alle puin van de stranden te krijgen. En er ligt nogal wat!





Ontwerp toilet




We willen als voorbeeld een toilet bouwen van de puinzakken en ik wilde deze eerste keer vooral bekijken hoe snel en hoe klein het puin met de hand verpulverd kan worden. In het dorpje Kurukkalmadam verkleinen een aantal vrouwen natuursteen blokken tot kiezels, die als aggregaat in beton worden gebruikt. Vier van hen hebben we een dagje ingehuurd voor 400 rupee per persoon; ongeveer 3,5 euro. Twee van hen hebben een kleine vuistmoker meegebracht en de andere twee werken met een gewone klauwhamer. Ze zijn al vroeg in de ochtend begonnen en als ik aankom, liggen er vier kleine hoopjes stenen van ongeveer drie centimeter grootte. Veel te groot, is mijn eerste gedachte. Brick Bag is een variant op bouwen met zandzakken en juist de fijnheid van het zand zorgt voor de compactheid en de stabiliteit van de totale constructie. Met de hoeveelheid steentjes en stukjes cement kunnen we na een uur of drie precies 20 zakken vullen.





Aggregaat productie







Ik heb gekozen voor geweven plastic rijstzakken (polypropyleen?) van 10 kilo, de enige andere optie was 25 kilo en die vond ik aan de grote kant. De middagsessie begint met het volledig stukslaan van de bakstenen, maar de kwaliteit van de stenen is zo slecht, dat er alleen stof overblijft en dat lijkt me weer veel te fijn. Het volgende idee is om alleen de cementspecie te vermalen. Maar hier is het probleem dat het eigenlijk te hard is en de dames krijgen al snel pijn in de armen, dus daar zijn we heel snel mee gestopt. Na bijna 5 uur breken hebben we slechts 30 zakken gevuld. Voor een toilet hebben we ongeveer 300 zakken nodig en dat zou betekenen dat, bij een dagprodctie van 60 zakken, er vijf dagen breekwerk nodig zijn per toilet. De kosten voor de muren van het kakoes (kakhuis, een overgebleven woord uit de VOC-tijd) zijn dan 0 rupee voor het puin, 20 x 400 rupee aan arbeid, 300 x 7 rupee voor de zakken en 100 rupee voor naald en draad. Dat is in totaal iets meer dan 100 dollar, maar dan nog zonder fundering, dak, deur en alle sanitair.





Brick Bench




Mijn conclusie is dat handmatig breken een tijdrovende en ook onmenselijke opgave is. Een toilet van cementblokken kost in totaal ongeveer 250 dollar, dus heel veel goedkoper is deze oplossing nog niet. De maatgevende factoren zijn tijd en arbeid, vandaar dat we verder moeten blijven nadenken over de ontwikkeling van een simpel en handmatig te bedienen puinbrekertje. Waar ik wel totaal verbaasd over was, is dat de mensen het een heel goed idee vonden! Sterker nog, ons eerste proefmuurtje werd meteen ingenomen als zitbank en er ontstonden direct idee‘n over tuinmuren, bushokjes en ik denk er over het verzamelpunt voor recyclebaar materiaal van Brick Bags te maken. Terwijl ik tevreden zat uit te rusten op de Brick Bench (19 euro!) viel mijn oog op de opschriften die op de zakken zijn gedrukt: stone free...





Foto 4, Stone free




Poituwarem! (Tot de volgende keer!)




N.B.: Op Smartshelter Foundation staan meer foto?s!



Dit stuk is 10 april 2006 geplaatst in het blad Magazine Recycling Benelux


Lees ook de andere verslagen van Martijn Schildkamp op recyclicity.net:

bouwstenen van puin



afval in azie (introductie)

afval in azie - de brick bag

afval in azie - juicy solids

afval in azie; reduce, reuse and recycle




gepubliceerd: 20/06/2006








Worm genomineerd voor AM - Nai Prijs











2012Architecten is met de verbouwing van WORM genomineerd voor de AM-Nai Prijs. De verbouwing is voor 95% van hergebruik gemaakt.




Nadat de Organisatie WORM afgelopen maand de Pendrecht Cultuurprijs togewezen heeft gekregen , heeft de jury van de AM-nai prijs bepaald dat Worm Žn van de vijf beste bouwwereken door jonge architecten van de afgelopen twee jaar is.


de jury bestaat uit:Aaron Betsky, directeur van het NAi en Mariet Schoenmakers, directeur ontwikkelingsplanologie van AM. Voor deelname aan de jurering zijn verder benaderd; Jeroen van Schooten (architect en voorzitter van de BNA), Lara Schrijver (architectuurtheoretica/schrijfster), Alejandro Zaera-Polo (architect/partner van FAO en decaan van Berlage institute) en Josep Llu’s Mateo ( architect).





meer info over worm op:

www.wormweb.nl

en over de verbouwing op: www.2012architecten.nl/worm.html





informatie over de AM nai prijs
AM en NAi bekronen het werk van jonge architecten



Net als in 2002 en 2004 wordt ook dit jaar weer de AM NAi Prijs uitgereikt aan het beste gebouw van een jonge architect. Deze prijs is een initiatief van het NAi en hoofdsponsor AM, ontwikkelaar van woonomgevingen, stedelijke centra, kantoren(parken) en winkelcentra, en bestaat uit een geldbedrag van ? 1.000 voor een nominatie en ? 10.000 voor het winnende ontwerp. Het NAi en AM willen met de AM NAi Prijs de uitzonderlijke positie en de kwaliteit van de jonge architecten in Nederland belichten.



meer informatie:http://www.nai.nl/nl/news




english version




As in 2002 and 2004, the this year's AM NAI Prize is to be awarded for the best building by a young architect. The Prize is an initiative of the Netherlands Architecture Institute (NAI) and the chief sponsor of the prize, AM, a real estate development company specializing in residential estates, town centers, office complexes, business parks, and shopping centers. The prize money consists of an award of EUR 1,000 for a nomination and EUR 10,000 for the winning design. The NAI and AM intend the AM NAI Prize to highlight the unique position and quality of young architects in the Netherlands. The working climate in the Netherlands differs from that in other countries in that young architects have good opportunities to realize designs at an early stage in their career.

more info at http://www.nai.nl/nl/nieuws






gepubliceerd: 07/06/2006








Pallet House System











Purchasing a house is one of the biggest expenses that a dweller ever invests. But, does it need to be costly? One field where costs can be reduced and where affordable building slutions are undergoing great experimentation is the domestic application of junk or disused materials. Also the search of new elementary dwellings is partly illustrated by the number of self-builder and designers who are making houses utilizing, for instance, teacontainers or reconditioned shipping boards, by readapting various materials under low-tech manufacturing. However, what is the ?cutting edge? of eco-dwelling systems today? The PHS© project performs as an affordable housing structure based on pallet units capable of becoming an elemental dwelling. Also it provides thermal comfort by using passive techniques.

see www.pallethouse.com

gepubliceerd: 06/06/2006








Afval in Azie; Reduce, Reuse and Recycle











van onze correspondent in Sri Lanka



Dit is opnieuw een verslag van Martijn Schildkamp die bezig is met een aantal onderzoeksprojecten naar hergebruik van afvalmaterialen in Sri Lanka. Hij gaat de sloppenwijkbewoners helpen bruikbare producten uit afval te maken en hen direct betrekken bij het opzetten en exploiteren van bescheiden lokale ondernemingen op het gebied van recycling en het produceren van de eindproducten. Het project in Sri Lanka zal Martijn binnenkort afronden, daarna gaat hij naar India alwaar hij het Smart Shelter werk voort zal zetten.







Ayubowan!




Bijna dagelijks staat er wel een artikel of ingezonden brief in de krant over het afvalprobleem in Sri Lanka. De drie R-en zijn de laatste tijd erg in: Reduce, Reuse and Recycle. Er wordt uitgebreid geschreven over wat men zelf kan doen, thuis en in de directe omgeving. De mensen worden aangespoord om minder afval te veroorzaken, te hergebruiken en hun afval gescheiden in te leveren bij recycling stations. Maar er is helaas wel een klein probleempje: Er zijn in de hoofdstad Colombo en omgeving praktisch geen inleverpunten te vinden.

EŽn van die ingezonden brieven had meteen mijn aandacht te pakken. In de wijk Vanderwert Place in Dehiwela, een voorstad van Colombo, heeft een buurtcommitŽe de handen ineengeslagen om het afvalprobleem zelf aan te pakken. Men is al jaren bezig om een goede vuilophaaldienst aan te vragen bij de gemeente, maar politiek gezien is deze wijk niet interessant... Men heeft gedacht: als er van hogerhand niets gebeurt, moet het dus van onderaf komen. Alle bewoners is gevraagd om thuis het afval te scheiden in papier, sili-sili bags (de hele dunne plastic zakjes), plastic, metaal, karton en glas. Mensen met een tuin wordt aangeraden een composthoop te maken. Eens per week kunnen de spullen dan op een centraal punt ingeleverd worden en de bewoner krijgt 5 rupee (4 eurocent) voor elke kilo schoon materiaal.




Foto 1, Afvalinzamelingspunt.



Vanderwert Place spoort in de brief andere wijken aan om ook mee te doen en aangezien ons huis in Station Road daar vlakbij ligt, ben ik meteen een kijkje gaan nemen. Om te zien waar we onze spullen kunnen inleveren en wat er vervolgens mee gebeurt. Het initiatief staat nog in de kinderschoenen, maar er zijn grootse plannen voor de bouw van een bemand inzamelingspunt, waar de mensen bij inlevering van goederen direct uitbetaald worden. Voorlopig mogen wij onze spullen bij een school inleveren, die aan het plan meedoet. Het is positief om te zien dat kinderen op jonge leeftijd leren wat recycling inhoudt en de school verdient er ook nog een beetje geld mee voor nieuwe boeken. Wij brengen onze spullen uiteraard gratis bij hen.





Foto 2, De versnipperaar van meneer Hinni Appu.



De hele handel wordt vervolgens opgehaald door meneer Hinni Appu. Hij bezit een simpel apparaat dat weinig onderhoud nodig heeft, maar die alle soorten afval kan versnipperen. Hij verkoopt het ruwe materiaal als halffabrikaat door aan diverse industrie‘n en verdient daar een aardige boterham mee. Met name dat apparaatje was ik erg benieuwd naar. EŽn van de Smart Shelter idee‘n is om dakpannen te persen van afval plastic in sloppenwijken, dus ik wilde graag meer te weten komen over de techniek. Ik was wel even verbaasd om te ontdekken dat het apparaat in de wijk Mutwal stond, aan de andere kant van Colombo, op ruim een uur rijden afstand. Nog verbaasder was ik om te horen dat hij ŽŽn van de weinigen is die zich Ÿberhaupt op deze wijze met recycling bezighoudt. Recycling in heel Sri Lanka staat nog in de kinderschoenen, het stopt meestal bij hergebruik.
Helaas, het simpele apparaatje blijkt ook weer een flinke machine, maar we gaan nadenken hoe we dit principe op versimpelde en handmatige wijze kunnen nabootsen. Zou een leuke uitbreiding zijn voor het hopelijk snel te openen nieuwe Dehiwela Recycling Station.





Foto 3, Granulaat geschikt als halffabrikaat.



Gitilla Ennam! (Tot de volgende keer!)



N.B.: Op Smartshelter Foundation staan meer foto?s!



Dit stuk is op 28 maart 2006 geplaatst in het blad Magazine Recycling Benelux


Lees ook de andere verslagen van Martijn Schildkamp op recyclicity.net!
bouwstenen van puin


afval in azie (introductie)

afval in azie- de brick bag

afval in azie - juicy solids

gepubliceerd: 19/05/2006








Van wieg tot ? wieg











Lezing: Michael Braungart

Van wieg tot ? wieg


Wegwijzer voor de volgende Industri‘le Revolutie



Uitnodiging van Arjan Kindermans, Voices from the Edge:



'Michael Braungart, creatief chemicus, innovator van industri‘le processen en partner van architect William McDonough, deelt in deze 'Voices from the Edge'-lezing zijn visie op een nieuw eco-industrieel model. Afval door mensen geproduceerd is niet langer vervuilend, maar wordt op bijzondere wijze omgevormd tot mest, bloemen en bos.



Stel je voor, al wandelend in een prachtig park, kom je een bordje tegen waarop staat: 'Verstrooi uw afval alstublieft'. Je denkt waarschijnlijk dat je per ongeluk in een andere wereld terechtgekomen bent. Maar dit is geen alternatieve werkelijkheid - het is de toekomst zoals die wordt voorgesteld door Michael Braungart en die toekomst is dichterbij dan je denkt. Braungart onderneemt radicale stappen om onze huidige idee‘n over afval te ontwortelen door nieuwe afval-vrije industri‘le systemen te ontwerpen en te ontwikkelen.



In plaats van het minimaliseren van de schade toegebracht aan het milieu, zullen deze producten, op het moment dat zij niet meer bruikbaar zijn, opnieuw kunnen worden opgenomen in de natuur door hun hoge biologische waarde. Over niet al te lange tijd zou het inderdaad zo kunnen zijn dat je je afval uit het raam gooit. Chipszakken versmelten tot mest, terwijl op de stortplaats je oude mobiele telefoon op biologische wijze wordt afgebroken om zo zaden vrij te geven van inheemse planten met daarbij het voedsel om hen te laten groeien.



Presentaties duren over het algemeen anderhalf uur, inclusief de mogelijkheid en tijd om vragen te stellen.

We kijken er naar uit u op deze avond te ontmoeten!'



Coordinaten van deze engelstalige lezing:

- Datum: 23 mei 2006

- Tijd: 20:00 uur

- Locatie: Zuiderkerk

- Adres: Zuiderkerkhof 72, 1011 WB Amsterdam

- Toegang: ?15,- / studenten ?10,-

- Reserveren: 020- 4221616 of via
email




Meer informatie:

- Michael Braungart

- The Next Industrial Revolution

- Voices From The Edge - Amsterdam

gepubliceerd: 11/05/2006








Re-sample: inspirerende verbintenis tussen Nederlandse en Argentijnse ?afval-architecten?











uit: GRAM mei 2006





Ongeveer 80 procent van de afvalproductie uit Buenos Aires - jaarlijks 1,5 miljoen ton - belandt op open stortplaatsen aan de rand van de stad. Geen houdbare situatie, zo realiseren overheid en inwoners zich steeds meer. Hergebruik lijkt een goede optie, temeer omdat dit kansen biedt aan de allerarmsten van deze Argentijnse stad. Een groep Nederlandse en Argentijnse ?afval-architecten? organiseerde eind maart in Buenos Aires een workshop rond het thema, onder de naam Re-sample. Initiatiefneemster is de Nederlandse/Argentijnse (of Nederlandse van Argentijnse afkomst) architecte Caro Isern.



?Ik woon en werk nu ruim vijf jaar in Amsterdam,? vertelt Caro Isern. ?Al toen ik in Argentini‘ als architect werkte, dacht ik veel na over afval. Als architect ben ik altijd bewust bezig met de kwaliteiten van verschillende materialen. Ik weet dat veel afval een erg lange afbraaktijd heeft en schadelijk is voor het milieu. Terwijl diezelfde materialen buitengewoon waardevol kunnen zijn voor de bouw, bijvoorbeeld voor warmte- of geluidsisolatie of vochtwering. Het dumpen van dit soort afval is in feite verspilling van energie. Omdat de Argentijnse overheid nog geen noemenswaardig beleid heeft op het gebied van afvalscheiding en -verwerking, is deze kapitaalvernietiging in Buenos Aires aan de orde van de dag.? Van de noodzaak iets te doen tegen de vier groeiende vuilnisbelten in de buitenwijken van de stad raken overigens wel steeds meer politici, bestuurders en inwoners doordrongen. De afvalproductie van Buenos Aires bedraagt dagelijks 4.700 ton, op jaarbasis 1,5 miljoen ton. Opgesplitst gaat het om: organisch afval (40 procent), papier en karton (24 procent), plastics (14 procent), glas (5 procent) luiers en verband (4 procent), metalen (2 procent), overig (11 procent).



Leven van afval

Onderneemt de overheid nog weinig, er zijn wel degelijk initiatieven om de afvalbergen te verminderen. In een weinig centraal georganiseerde maatschappij als de Argentijnse is het helemaal niet zo opvallend dat die vooral van de bevolking uitgaan. Ook dat fenomeen stond Isern scherp op het netvlies toen zij het project Re-sample opstartte. ?In Buenos Aires zie je overal om je heen hoe mensen worstelen met al dat afval, waar zij tegelijkertijd van leven. Als gevolg van de economische crisis trekken er dagelijks vele duizenden cartoneros, letterlijk: kartonverzamelaars, door de stad. Die scharrelen in de vuilniszakken en halen er alles uit wat nog te gebruiken is. Dat verkopen ze aan galponeros, de ?schuurhouders?, die het weer doorverkopen aan de groothandel of producenten. Dit gebeurt dus allemaal in een informeel circuit, al is er sinds 2004 een soort registratie voor cartoneros die een vaccinatie tegen ziektes mogelijk maakt. Het werk van de cantoneros telt namelijk wel degelijk mee in de samenleving. Samen halen ze 70 procent van het recycleerbare afval op, dat is 20 procent van het totale afval van Buenos Aires. Die mensen voorzien natuurlijk op een vreselijk ongezonde manier in hun levensonderhoud, maar ze hebben geen alternatief. Als je ervoor zorgt dat hun verzamelgoed door slim hergebruik toeneemt in waarde, verdienen ze er meer mee. Tegelijkertijd kan je hun eigen huisvesting verbeteren met diezelfde materialen. Zo snijdt het mes aan twee kanten.?



Direct hergebruik in de bouw

Een internationaal netwerk van ?afval-architecten? bewijst dat Caro Isern niet alleen staat in haar belangstelling voor afval. Samen met Iris de Kievith van In Situ architecten uit Den Haag, Jan Jongert van Stichting Recyclicity uit Rotterdam en Arcagrup uit Buenos Aires ontwikkelde haar Atelier Caro Isern het project Re-sample: Recycling Buenos Aires. Voor financi‘le ondersteuning klopten ze met succes aan bij het Stimuleringsfonds voor Architectuur en Stichting Hivos. Ook de Nederlandse ambassade in Buenos Aires bood ondersteuning bij de organisatie van het project. Mensen bewust maken van de verrassende mogelijkheden van afval is ŽŽn doel van Re-sample. Het opzetten van kleinschalige bouwprojecten is een ander doel. Het project bestaat uit verschillende fasen. Eerst worden drie afvalstromen onderzocht die nog niet eindigen in de recyclingindustrie, maar op de vuilnisbelt. Het gaat om bepaalde kartonsoorten, het aluminium van drukplaten, drankblikjes en spuitbussen, plastic zakken en sachets en andere plastics, zoals verpakkingen van shampoo en schoonmaakmiddelen. Tijdens een workshop in Buenos Aires werden eind maart nieuwe toepassingen en verwerkingsmethoden van deze materialen onderzocht voor direct hergebruik in de bouw. ?De uitdaging is voor mij ook aan te tonen dat afval niet iets viezigs is, maar juist heel mooi kan zijn,? verklaart Isern gepassioneerd. ?De definitieve resultaten worden momenteel in kaart gebracht, maar er is met volle inzet gewerkt. Zo bleek bijvoorbeeld dat Tetra-pak door de aluminium binnenzijde in de slecht ge•soleerde Argentijnse huizen kan zorgen voor warmte-isolatie en bepaalde soorten ribkarton voor geluidsisolatie. Van PET-flesjes kan je een drijvende vloer maken die helpt bij de vochtbestrijding. Dat is door het hoge grondwater ook een probleem in Buenos Aires.?



Locale initiatieven

Aan de hand van de resultaten van de workshop worden sommige materialen in de bouw verder uitgetest en ter plekke in productie genomen. Re-sample sluit in dit project namelijk direct aan bij locale particuliere initiatieven op het gebied van de afvalproblematiek. Zoals bij de cošperaties van cartoneros, die sinds 1999 bestaan. Die cre‘ren banen waar afvalscheiders onder gezondere en waardige omstandigheden aan het werk kunnen en laten studenten voorlichting geven aan de burgers over het belang van afvalscheiding en recycling. Daarnaast wordt samengewerkt met diverse professionele groepen en kleine bedrijven die de toepassingsmogelijkheden van afvalmaterialen onderzoeken in sociale huisvesting en energie- en rioleringssystemen. Tot hen behoort ook een van de leden van de Re-sample projectgroep, de multidisciplinaire Arcagrup onder leiding van architect Carlos Levinton, die nauw samenwerkt met de universiteit van Buenos Aires. Bij de uitvoering worden ten slotte ook verschillende Fabricas Sociales betrokken, fabrieken die na een faillissement in handen kwamen van de werknemers.



Weinig regelgeving

Aan de Re-sample workshop deden mensen uit allerlei disciplines mee: architecten, industrieel ontwerpers, wetenschappers. Bij aanvang vond een debat plaats tussen hen en afgevaardigden van ministeries en afval- en milieuorganisaties. Stichting Recyclicity verzorgde daarbij een inleiding, waarin werd uitgelegd hoe Nederland omgaat met afvalscheiding en ?verwerking. ?De workshop had een typisch Nederlandse structuur en was erg inspirerend voor ons allemaal,? licht Isern toe. ?De Argentijnse delegatie was bijzonder onder de indruk van de Nederlandse aanpak, die zo praktisch, pragmatisch en helder gestructureerd is. Nederland heeft in Argentini‘ een erg goede reputatie op het gebied van efficiency en kwalitatief hoogstaande producten en diensten. Je laat je toch vaak het meest inspireren door de kant die je zelf mist. Argentini‘ is juist erg ongestructureerd, maar het bruist er wel van de spontaniteit, de passie, de echte behoefte dingen aan te pakken. Ik was van tevoren bang dat de Argentijnse chaos de Nederlanders zou irriteren, maar dat bleek helemaal niet het geval. De contacten verliepen zelfs heel gemakkelijk. Ik hoop dat de samenwerking uiteindelijk ook Nederland voordelen biedt. Hergebruik is voor de Nederlanders net zo goed een oplossing, omdat je er vrijwel geen energie mee verspilt. Argentini‘, een land met weinig regelgeving en veel energie, is natuurlijk een uitstekend terrein om hiermee te experimenteren. Voor de verdere ontwikkeling van die nieuwe toepassingen is Nederland dan weer wel hŽt land. In mijn ogen is het een prachtige verbintenis: de Argentijnse passie en spontane experimenteerlust en de Nederlandse knowhow en pragmatiek.?



Francine Rietdijk




Interessante links:

www.resample.org

www.ateliercaroisern.com

www.insituarchitecten.nl

www.recyclicity.net













gepubliceerd: 02/05/2006

woensdag, september 21, 2005

Recyclicity nieuws

Hergebruik Hogerop
Een maand geleden trouwde nog een prinses in een oude jurk van Beatrix, tijdens Prinsjesdag doste SP-kamerlid Christa Van Velzen zich uit met oude autobanden. Zij protesteerde hiermee tegen het regeringbeleid om meer geld aan snelwegen uit te geven. De huidige voorraad auto's produceert al ca. 6 miljoen versleten banden per jaar. ----------
gepubliceerd: 21/09/2005

Millegomme tijdens Cultuurnacht
Dit wordt werkelijk waar een fantastische happening. Het gehele Spuiplein wordt twee dagen lang overgenomen door Millegomme. Tientallen bezige vakidioten uit Europa maken met zijn allen kunst van autobanden.

Of, ja kunst, kunst. Misschien is het geen kunst. Het is gewoon je handen uit de mouwen steken en - van de honderden autobanden die beschikbaar zijn - objecten en installaties maken. Als groep, als gezelschap, met en zonder het publiek. Ieder op zijn of haar eigen unieke manier.

Cultuurnacht presents TodaysArt, een internationaal festival voor kunst, muziek en technologie wat plaatsvindt in het centrum van Den Haag op vrijdag 23 en zaterdag 24 september. De organisatie, The Generator Foundation, presenteert 130 kunstenaars uit meer dan 15 landen op 30 podia. Het festival wil een drager zijn voor het ÔtodayÕ mengen, verwerken van veel kunstvormen: (elektronische) muziek (en aanverwant - video- en multimedia) performances, installaties, theater en dans. De organisatie heeft de kunstenaars geselecteerd op: oog voor kwaliteit, gevoel en vooruitstrevendheid, zo ook Jan Korbes (Complett) en Denis Oudendijk (vlnr). Zij brengen vrijdag en zaterdag van 20:00 - 1.00 op het Spuiplein: Millegomme.

Door de vele verschillende nationaliteiten van de deelnemers is ook het sociale aspect ruimschoots gedekt. Het wordt een groot gezellig interactief en dynamisch autobandendorp. De mannen achter het initiatief Millegomme (Jan Korbes en Denis Oudendijk) zijn in het dagelijks leven afvalarchitecten. Nieuw leven geven aan afval of afgedankte materialen vormt voor hen het uitgangspunt in hun werk.

Bronnen:

Cultuurnacht presents TodaysArt
Millegomme
Jan Korbes - Complett
Denis Oudendijk - vlnr
gepubliceerd: 19/09/2005

Afvalfestival Basurama nu ook in Brussel (B)
Basurama strijkt neer in Brussel. Het van oorsprong jaarlijkse Spaanse festival rond inventief hergebruik van afvalmaterialen vindt nu plaats op vrijdag 30 september en zaterdag 1 en zondag 2 oktober 2005.

Bron: Basurama B

De formule van het in 2000 gestarte Spaanse festival is bewaard gebleven, ook hier wordt het een driedaags cultureel evenement. Lezingen, tentoonstellingen (inzendingen uit Belgie en Spanje), (open) ateliers, workshops, toonmomenten en een feest. Alle artistieke disciplines zijn vertegenwoordigd: design, architectuur, film, muziek, grafische vormgeving, debat, enz..

Het festival vindt plaats in de woonbuurt Anneessenswijk, die ook actief in het festival betrokken zal worden. De organisatie wil niet alleen maar feest: Ôvia artistieke, sociale, internationale en multidisciplinaire werking deelnemers, buurtbewoners, toevallige passanten, toeschouwers... bewust (...) maken van de inventieve, verbluffende, persoonlijke en uiteenlopende mogelijkheden van wat (...) vaak misprijzend als afvalÕ beschouwd wordt. ÔMet dit festival willen we aantonen dat dat wat rest niet slechts een rest is, maar bovenal een grondstof kan zijn tot (ver)beeldende creaties, nuttige voorwerpen, bevreemdende klanken...Õ

Tijdens het festival worden er ook twee series lezingen gegeven. Op 30 oktober wordt de eerste serie gestart met Frederik Serroen, organisator van Basurama B, die de opening van de tentoonstelling verzorgt. De tweede serie lezingen wordt gehouden op zaterdag 1 oktober waar namens Recylicity en 2012 architecten Jan Jongert zal spreken. Om 18.00 uur die dag vindt er de Basurama variant van de 2012 architectenÕs Eat More Recycled Food plaats: Trashkeuken.

Tijdens het festival wordt er, voor het hergebruik ontwerpevenement Looplab Looplab, samengewerkt met het Belgische variant van de Recyclicity website, de RotoR-database.

Jb
gepubliceerd: 19/09/2005

Hergebruik bij Herzog en de Meuron in Madrid
bouwplaats CaixaForum
In Madrid wordt momenteel hard gebouwd aan een nieuw museum van de hand van het zwitserse architectenbureau Herzog & De Meuron. Van de oorspronkelijke bebouwing -net als bij Tate in Londen een electriciteitsstation - is de gevel blijven staan. Daarbinnen wordt een complexe ruimtelijke structuur gebouwd die tot gevolg heeft dat de bakstenen de bekleding worden van een ongeveer een meter dikke betonnen gevel. (zie rechts op de foto)
Het hergebruik van de zwitserse architecten inspireerde aannemer Javier van bouwbedrijf Ferrovial: Tot het moment dat de nieuwe constructie werd aangebracht, gebruikte de hij enorme stalen spanten om de gevels overeind te houden. Daarna zouden ze oorspronkelijk worden afgevoerd maar hij bedacht zich op tijd en herplaatste ze op een vrij stuk van het kavel. Daar dienen ze nu als constructie voor de directiekeet.

correspondent: Ron Spiegel
meer over Herzog en de Meuron
meer over caixa forum
gepubliceerd: 31/08/2005

Recyclewoning uit prefab flats
Idyllisch mit Wintergarten und Sonnenterrasse - so soll das Pilothaus aus Platten in Mehrow bei Berlin bald aussehen.
Foto: : ArchitekturbŸro CONCLUS


BERLIJN - De prefab betonnen platen van verouderde Duitse flatgebouwen worden opnieuw gebruikt voor vrijstaande woningen. Met de recycling willen wetenschappers en architecten goedkoper bouwen en de afvalberg verkleinen.

Van het proefmodel is de ruwbouw klaar, meldde de Duitse krant Der Tagesspiegel vrijdag. De huizen van het eerste serieuze project in Schildow bij Berlijn moeten ongeveer 900 euro per vierkante meter gaan kosten. Gemiddeld zal de ruwbouw van een 'gerecyclede' woning 20 procent goedkoper zijn.

De betonnen platen krijgen de bouwheren gratis. De oude wanden en muren gelden immers als bouwafval, dat anders vermalen zou worden voor de aanleg van wegen. Het transport, reinigen en aanpassen van de zware platen kunnen de kosten echter aanzienlijk opdrijven.

Alleen al in de Oost-Berlijnse wijk Marzahn gaan tientallen flatgebouwen uit DDR-tijden tegen de vlakte. Voor heel Duitsland betreft het naar schatting 350.000 woningen, waaruit 90.000 nieuwe kleine huizen kunnen ontstaan.

correspondent: Dennis Kaspori, The Maze corporation.

meer info zie: www.sueddeutsche.de
gepubliceerd: 29/08/2005

Ederveens Wroetenwinkel
SPOKEDAM - Voor het tv-programma Wroeten, een door Arjan Ederveen gepresenteerd ecologisch tuinprogramma, ontwierp en bouwde Sloom.org (Herman Verkerk en Rianne Makkink), een tijdelijke, maar werkelijk functionerende groentewinkel op het platteland van Frysl‰n.

Bron: Archined

De opgave was een winkel te maken die zo dicht mogelijk 'naar de werkelijke wereld' vormgegeven werd en zo ver mogelijk weg bleef van een decorstuk. Herman Verkerk: ÔIn dit geval hebben wij onszelf aan banden gelegd door zoveel mogelijk met materiaal uit de tuin zelf te werken en (bouw)afval te gebruiken. Dit in een poging om de wetten van de ecologie zoveel mogelijk te gehoorzamen. Bovendien hebben wij de winkel niet van tevoren ontworpen maar tijdens het bouwproces. Dit kon omdat we de winkel zelf hebben gebouwd, overigens zonder daarbij onze achtergrond als architecten te vergeten. Het resultaat is zowel formeel als informeel, zowel een beeld voor Wroeten als een re‘le winkel. En het idee van tijdelijkheid is niet zozeer ontworpen, maar simpelweg het resultaat van de detaillering als het gebruikte materiaal.Õ

Naast de groentenwinkel ontwierp Sloom.org ook enkele rekwisieten: maquette-tafel, krukjes en de maquette. In Wroeten worden deze gebruikt voor de Ômaquette momentenÕ. De ÔSloom-tafelsÕ en ÔSloompantryÕ zijn inmiddels in de Droog Design collectie opgenomen en waren eerder te zien tijdens de ÔGo SlowÕ presentatie voor Droog Design in Milaan, 2004.

Ederveen, de groenten en de winkel zijn elke werkdag te zien bij de VPRO: 19.00 uur, Nederland 3. Nog een keer kijken of een aflevering gemist: www.VPRO.nl/programma/Wroeten

Jb

locatie


start bouw


tijdens bouw


interieur


gevelbeeld


uitstalling

Overige bronnen:
Stroom.org
Persbericht Wroeten

gepubliceerd: 23/08/2005

Live Earthshipbouw uit Zweden
Op dit moment wordt in Zweden de eerste earthship gebouwd. een zelfvoorzienend gebouw dat van veel her gebruik materiaal wordt gemaakt.
live is de bouw te volgen via www.vaxhuset.se

Hieronder vind je de projectbeschrijving en uitnodiging tot bezoek t/m augustus.

VŠxhusetÕs latest building project is a passive solar house, an Earthship. It is based on a technique which has proven successful in the US during a few decades. The foundation is made up of used tires. The tires are packed with dirt and gravel and then plastered with dirt mixed with sand and straw for reinforcement. These building materials are reused and locally available. The building is facing south and fully exposed to the sun through large, well-insulated windows. The heat from the sun is stored in the massive walls, and will be released slowly during the night and colder days. Insulating drapes are used to prevent night time heat loss through the windows.

An Earthship is a largely self-sufficient unit. There are paralells to a spaceship or a sail boat which also has to be self-sufficient while journeying through space or across the ocean. The Earthship will get its energy from the sun and from wind power (which is also a form of solar energy). Food can be produced in the greenhouse, located immediately inside the large south-facing windows. Urine and grey water will be collected in tanks and used to feed plants in the greenhouse. Everything is taken care of and reused in order to minimize resource usage.

At the bottom of the page you can see pictures from earthship projects in Colorado and New Mexico, USA. The pictures were taken by se Seeligson who lived for 12 years in the US and who has worked on several earthships there. She now lives in Sšderhamn and will participate during the pilot project this summer.

Outside of the US, Earthships have also been built in Canada, Japan, Australia, South Africa , Bolivia, Mexico, and Russia. In Europe, one has been built in Brighton, England and another one near Edinburgh, Scotland. Our Earthship will perhaps (Alaska) be the northernmost so far. Because of our cold climate, we will make some adjustments. In the US the ground below the building is used as a thermal mass heat storage. In Sweden we will instead insulate in order to prevent heat loss to the ground. This summer we will do a pilot project and test our different solutions. The pilot project will be around 100 square metres big and hold an exhibition hall and two guest bedrooms. The outlines below are not final, but can be changed during the building process.

The escavation work at Ekocentrum began in March this year. Through cooperation with Stucab, a local education center who trains machine operators, we were able to get help with considerable escavation executed as an education project. A new parking lot was prepared south of Ekocentrum and a large amount of fill material was laid up as a foundation for the Earthship.

The building process itself will start this summer. The walls will be built using old tires, dirt, gravel, rock and straw, while the roof will be built using wood. Solar heated water will run in tubes burried in the floors, and solar panels and wind power will provide electricity. Urine separating toilets will be installed, and water will come from both a well and from the nearby lake Edesjšn.

Welcome to visit our Earthship building project this summer! We are open for visitors every day from 10 Ð 18 between July 18 th and August 27 th.

meer info op www.owaze.nl

Binnekort ook op recyclicity.net meer gegevens over earthships.
gepubliceerd: 09/08/2005

Secundaire Bouwmaterialen In Kaart Gebracht
Kaartfragment

Sinds enige tijd is het boekwerkje Secundaire Bouwmaterialen op de markt. Naast artikelen en informatie is er ook een geografische produktkaart van secundaire bouwmaterialen in opgenomen.

Hergebruik van bouwmaterialen bespaart grondstoffen, wist ook de initiatiefnemer van dit boekje: het Factor 4 Initiatief. Een samenwerkingsverband tussen bedrijven en maatschappelijke organisaties die zich willen inzetten voor een grondstofbesparing met een factor 4. Het Initiatief stelt vast dat er nog een hele wereld te winnen valt en ziet de uitgave van het boekje als een middel daarin. Men heeft artikelen en onderzoeken (van o.a. TNO) verzameld aangaande de marktsituatie voor secundaire bouwmaterialen. De uitgave is niet recent (2003) aangezien enkele huidige idee‘n en initiatieven (zoals deze website) niet zijn opgenomen, maar het biedt nog steeds veel informatie en actuele aanbevelingen voor het stroomlijnen van huidige secundaire bouwmateriaal markt.

In veel van die aanbevelingen klinkt door dat er vooral meer gecommuniceerd moet worden tussen de verschillende partijen: bedrijven, instanties, overheid, maar vooral ook naar de potenti‘le consument. Deze moet weten wat (ook) te begeren.

Zwaartepunt van het boekje is een uitneembare geografische kaart met daarop een verzameling verkooppunten van secundaire bouwmaterialen in Nederland en Belgi‘. De punten zijn gekleurd naar de op dat punt te verkrijgen materialen en elementen. De materialen zijn onderverdeeld in zes hoofdgroepen:
- dakpannen
- bakstenen, natuursteen, plavuizen, vloertegels of wandtegels
- houten balken of houten vloerdelen
- deuren, kozijnen of trappen
- sanitair, schouwen of radiatoren
- glas-in-loodramen, hang-' en sluitwerk, hekwerk of ornamenten
Op de andere zijde van de kaart staat de legenda. Hierop kan naar secundaire bouwmaterialen leveranciers worden gezocht in de verschillende produktgroepen. De bedrijven zijn gerangschikt op postcode.

Voor actuele en uitgebreide informatie wordt verwezen naar de website van milieunet. Op deze site zijn ook genoemde boekje en kaart verkrijgbaar: Û 8,95.

Bronnen:
Boekje: Secundaire Bouwmaterialen, Factor 4 Initiatief, Amsterdam, 2003
Web: www.kringloopbouwmaterialen.nl

gepubliceerd: 08/08/2005

Serieus Lachen met Afvalmaterialen
Spaceman, 2002 sculptuur van kleerhangers

David MachÕs (1956) eerste grote publieke werk was een duikboot gemaakt van autobanden die ÔdreefÕ op een voetpad vlakbij galerie Hayward. Binnen een week echter, werd deze verwoest door een pyromaan. ÔWerken in het publieke domein moedigde mij aan om altijd te pogen te werken in deze ruimte, omdat ik al mijn werk als publiek werk zie. De installaties, een sculptuur spelen zich meestal af op een plek met een gebonden publiek, een galerie/museum, een park, een discotheek.Õ

De schotse Mach maakt, zoals vele afvalkunstenaars en -architecten, uit iets, weer iets. Materialen (soms ook nieuwe) worden geschikt, hergeschikt en vormen soms combinaties met bekende industriele produkten van onze consumptiemaatschappij. Hij toont de wereld als een grote verzameling industrieel gevormd speelmateriaal en stelt vragen bij sommig speelgoed. Als een onbedorven kind die een dop net zo interessant vindt als het duurste stuk speelgoed.

Een belangrijk deel in Machs monografie uit 2002 wordt gevuld met instalaties van ÔvloeibareÕ stromen kranten en glossy tijdschriften. Deze zijn een eigen leven gaan leiden en nemen tezamen vorm in een gevisualiseerde dikke stroom. Doordat de stromen een ontstaansbron lijken te hebben, een lijkwagen, container, open haard, schilderijlijst, wordt de beweging die er in het gestapelde materiaal zit versterkt. Het beeld lijkt bevroren. Maar gezien de kracht waarmee de meest alledaagse, vaak archetypische, gebruiksvoorwerpen worden opgetild, krijg je de indruk dat ze zo weer verder kunnen gaan. Net als lava kan er ergens een scheur komen en een nieuwe stroom aan verzwelgdend materiaal worden gevormd. Door ook status verhogende gebruiksvoorwerpen te verzwelgen met glossies (status folder) wordt ook hun vergankelijkheid aangegeven, de status weer gerelativeerd.

Stalen kledinghangers, worden op ÔuitstekendeÕ wijze verwerkt in koppen, beelden en urnen. De beelden zijn zowel schets als verfijning: destillatie in een serie krabbels. Doordat de haak (de haal), naar buiten is geplaatst ontstaat er een tussen, een zichtbaar aura, dit naast het open waarin de beschouwer zich bevind en de afbeelding: ruimte voor verbeelding.

MachÕs kleurige koppen zijn opgebouwd uit kleurige knoppen en doen eingzins afrikaans aan. Het lijken mozaiekwerkjes van kraaltjes of steentjes maar het zijn in werkelijkheid kunstig gezette luciferhoutjes. Een fractal als de kunstenaar een kop heeft aangestoken. Door een een griekse tempel (kolommen, flauwe hellingdak) uit te voeren als bandenstapeling, relativeert hij het ÔgangbareÕ tempel veredelingsmateriaal. Door vervolgens de tempel te plaatsen op een als een rots uitgevoerde gestapelde containers, is het (anischtkaart) beeld van een akropolis compleet. De huidige functie van een akropolis is massatoeristisch, Mach maakt van massa consumptie artikelen een onbereikbaar fort.

Dit zijn slechts enkele werken uit het grote oeuvre van David Mach. Wat opvalt is dat al zijn werk er heel strak en clean uitziet. Het ontstijgt zo de notie van afval. Er treedt een ander soort (schoonheids)waarneming op. Het beeld is veel sterker dan de delen. Als het oog vervolgens de delen waarneemt wordt de geest op prettige wijze gekieteld. Sommige kunstenaars vervormen de werkelijkheid, Mach vervormt de afgedankte werkelijkheid tot beelden naar het leven (koppen), de natuur (lava), algemeen erkende kunstvoorwerpen (bandentempel) om zo direct veel mensen aan te spreken. Omdat de eerste, de naar het hogere, naar 'serieuze' kunst neigende bedoelingen soms verstikkend werken, is de ware doelbewuste uitlokking van de lach bedoeld als wapen: Ôhumor in een werk maakt het waarschijnlijk meer serieusÕ.

Jb

Afbeelding uit en citaten afkomstig van:
- David Mach, Revolution Editions Monograph, 2002, ISBN 0-95424369-0-9
- www.davidmach.com
gepubliceerd: 27/06/2005

Follydock designcompetition
Artists, designers and architects from all cultures are asked to come up with a creative design for a construction that is both adventurous and expressive and which can interact with the surroundings and provide a spatial experience for visitors.
The competitors are challenged to take special care of materials. Reuse and Recycling are supported warmly.

Competition scheme:

contest: 17/6/05 -15/11/05
selection: 15/11/05 - 15/12/05
assignment: 15/12/05 - 30/5/06
exhibition and awards: summer 2006
expo of built works: may - august 2007

more info at www.follydock.com
gepubliceerd: 17/06/2005


dinsdag, september 06, 2005

Recyclicity.net 1.0 on line

Recyclicity.net 1.0 on line

Gebruikers van bouwmaterialen zoals ontwerpers, doe- het-zelvers en aannemers kunnen op www.recyclicity.net terecht voor een groeiende verzameling restmaterialen met bouwpotentie.

De site is bij haar start gevuld met restmaterialen uit de regio Rotterdam. Dit aanbod zal de komende jaren uitbreiden over heel Nederland. Meld u aan en bekijk het bijzondere aanbod van reguliere bouwmaterialen en andere materialen met een bouwpotentie.

U vindt het materiaal aan de hand van een ruime keus aan zoekopdrachten waaronder: postcode met zoekstraal, functie, kleur, sfb-code, constructieve eigenschappen e.d.

zoeken in het materiaalaanbod
om in de database te zoeken dient u in te loggen als een van de volgende gebruikers
- bouwer
- ontwerper
en vervolgens de knop rechtsonderin: [start zoeken]

zelf materiaal aanbieden

Om materiaal aan te bieden klikt u op een van onderstaande gebruikers
- materiaalaanbieder
- materiaalscout
en vervolgens de knop rechtsonderin: [uw aanbod]


nieuws
voor niet ingelogde bezoekers is er de mogelijkheid om geselecteerd nieuws over hergebruik en recycling te bekijken



Voorbeeldontwerpen
ook kan iedere gebruiker voorbeeldontwerpen bekijken van architecten die met hergebruik werken.





dinsdag, december 07, 2004



Pilot versie Recyclicity.net online






Momenteel zijn we aan het testen met de Pilotversie van Recyclicity.net
Binnenkort zal deze site volledig operationeel zijn, tot die tijd werken wij aan optimalisatie en vulling met relevante materialen.

Als u op van de ingebruikname op de hoogte wilt worden gebracht kunt u inloggen en u aanmelden als nieuwe begruiker.
u krijgt dan een email tegen de tijd dat deze site functioneel is.

het adres is www.recyclicity.net

Met Vriendelijke groet,

namens het Recyclicity.net-team
Jan Jongert


maandag, december 06, 2004



afbraak-ontwerp




foto: Nienke Terpsma

Als je dit gewoon afstuukt, heb je een kant en klaar ontwerp, maar je kunt
ook nog ingrijpen en aanvullen... Lijkt me leuk, een architect, die met zijn
hoofd schuin naar de sloop kijkt, en dan opeens CUT! STOP! roept. Nou ja,
Groet, Nienke


dinsdag, oktober 12, 2004



architectuurprijsvraag volgens het "van wieg tot wieg" principe







zaterdag, september 18, 2004

Kliko-poer





Ook afvalcontainers worden eens afval. Door het vele gebruik en het vaak niet zachtzinnige leegprocedee (alles moet er immers uit) gaan ze uiteindelijk kapot.
Bij de verstrekker kan de container dan omgeruild worden voor een nieuw exemplaar. De kapotte plastic Kliko afval containers belanden bij de gemeente Dantumadeel (Frysland) op een bult, om te zijner tijd als afval te worden afgevoerd. De gemeentelijke timmerman, de heer Rozema uit Broeksterwoude zag in de Kliko een prima prefab bekisting en pastte het aldus toe bij de bouw van zijn eigen schuur. Goed voorbeeld doet volgen en nu heeft ook inmiddels zijn zoon G.J. Rozema uit Damwoude deze zgn. Kliko-poer toegepast.

John Bosma







dinsdag, augustus 17, 2004



VINYL SIDING WITH A TWIST: ARCHITECTS WRAP HOUSE IN OLD BILLBOARDS
van onze correspondent Jamie van Lede





In Minneapolis, Wynne Yelland and Paul Neseth of Locus Architecture have
designed and built a 2,400-square-foot home with a faade wrapped in
billboards that once advertised cars and jeans. Billboards used to be
paper-based but are increasingly made of nonrecyclable vinyl. "We see
value in things that other people might not, and that plays out in our
work," Neseth says. Screened by milky, semitransparent polycarbonate
siding, the billboard images soften into abstractions; only close
examination reveals the shape of a wheel or the outline of a letter. The
home's polycarbonate cloak, similar to that used in greenhouses, will
outlast paint and cost less than $2 per square foot. The billboards act
as a secondary moisture barrier, but equally important, Neseth says, is a
1.5-inch gap between the polycarbonate exterior and the billboard
lining.
Mesh-covered openings at the base of the walls allow air to pass between
the two, reducing potential for trapped moisture. Additionally, as
sunlight heats the chamber, the air can be let into the house or vented
into the attic as needed, a buffer against the cold Minnesota winters.

bron: Metropolis, Aug 2004, p 48, by Joel Hoekstra.
This house is currently for sale.

Info: http://www.locusarchitecture.com

http://www.locusarchitecture.com/showcase/nowhaus01.html



woensdag, juli 21, 2004



Van onze correspondent uit Chandigarh





Zoals beloofd de prachtige foto met stopcontacten. In Chandigarh, de
nieuwe hoofdstad van de deelstaten Punjab en Haryana. Ontworpen rond
1950 door Le Corbusier and Friends, staat de organische tuin Rock
Garden. Illegaal in zijn achtertuin gebouwd door een plaatselijke
vuilnisman, Nek Chand, die met mee naar huis genomen afval in 40 jaar
tijd enkele hectaren heeft volgebouwd. Inmiddels is het een soort
gelegaliseerd pretpark aan het worden. Hier zijn oude kapotte
stopcontacten in cement in een muur gedrukt.

martijn Schildkamp



Van onze scouts in californie





Momenteel bevinden twee scouts Steven en Freya zich op amerikaans grondgebied en vinden in de omgeving van oakland de nodige hergebruikactiviteiten. Sterker: hergebruik is er tot overheidsbeleid geworden en wordt onderstend met instituten en congressen. Via www.stopwaste.org is alle informatie toegankelijk gemaakt. Voor diegenen die zich in september in Californi‘ bevinden is bovenstaand congres wellicht een aanrader. Wij hopen natuurlijk op uw verslag!

zondag, juli 11, 2004



Eerste screendumps Recyclicity.net







Afgelopen week heeft Stealth ons haar eerste ontwerpen getoond van de interface voor de digitale hergebruik-bouwdocumentatie Recyclicity.net
Het geheel krijgt nu duidelijk de vorm van een gereedschap voor zowel afnemers, ontwerpers als aanbieders van het materiaal. De achterliggende database wodt de komende dagen voltooid. De volgende 3 maanden worden besteed aan het vullen van de database, het testen en het promoten van de site bij de diverse doelgroepen. Wij laten ons door u graag voor presentaties uitnodigen, bij voorkeur voor groepen van meer dan 10 personen. Mail ons hiervoor op recyclcity@rchitecten.demon.nl



Halfjaarverslag Stichting Recyclicity




Het initiatief voor hergebruik van afvalmaterialen in de bouw heeft na haar formele oprichting een erg succesvolle start gemaakt. Halverwege het eerste jaar daarom een tussenstand van zaken.
klik hier voor het downloaden van het halfjaarverslag van Stichting Recyclicity(word.doc)

zondag, juni 27, 2004

Afval theater



In een Recycli-city speelt men vanzelfsprekend afvaltheater.
Een eerste try-out hiervan was gisteren in het Amsterdamse theater Cameleon aan de Kostverlorenkade te zien. In een productie van Maarten Vonk en Marieke van Ouwerkerk speelden vier acteurs -vanaf de bank- een tiental scenes die, om verschillende redenen, nooit op de planken werden gebracht. De ene keer was de schrijver gewoon ontevreden of zelfs bang voor zijn eigen schrijfsel geworden, een andere scene bleek geschrapt uit de uiteindelijke voorstelling (in een enkel geval zelfs tot woede van de schrijver omdat het de essentie van het door haar geschreven stuk betrof). In weer andere scenes is de schrijver niet in staat geweest de kracht van het eesrte gedeelte verder uit te bouwen. De scenes werden afgewisseld met een talkshow, waarin gastheer Maarten Vonk de schrijvers aan de tand voelde over het hoe en waarom van het ontstane afval. De interferentie van hierop reagerende acteurs leverde af en toe fantastische perspectieven op en soms verwarring bij de gast, bijvoorbeeld over het feit of het glas wijn dat zojuist voor haar is ingeschonken nu echt bedoeld is om op te drinken of moet blijven staan als requisiet. Het feit dat slechts vier acteurs alle scenes spelen (in dezelfde dagelijkse kleding, het scenario steeds in de hand) zorgt ervoor dat de toeschouwer er niet aan ontkomt een rode draad door het geheel te spinnen. Het gezelschap is van plan ieder kwartaal nieuwe afvalstromen op de planken te brengen. En er is een hele afvalberg te ontginnen!. Het wachten is nog op een speciaal afvaltheater, of misschien is het een idee de scenes tijdens het spel van wel verkozen theaterscenes, in de foyer van het theater op te voeren. Iedereen die geen kaartje voor de originele voorstelling heeft kunnen krijgen krijgt dan het afval te zien. Deze afvalkijkers kunnen dan in de pauze ruilen met diegenen die de hoofdvoorstelling niet uit willen zien


de cast

zaterdag, juni 26, 2004



Workshop Autopsie



...de functie van lijm is niet zozeer bevestiging alswel het voorkomen van trillen. De lijm is daardoor altijd erg plakkerig....




Een achttal architecten neemt deel aan de driedaagse workshop Autopsie die 2012 Architecten heeft georganiseerd ten behoeve van stichting Recyclicity.
De workshop is de eerste in een serie van 3 waarin de bruikbaarheid van auto-onderdelen als bouwmaterialen wordt onderzocht.
De aandacht van deze eerste workshop ligt op demontagetechnieken (de autopsie) en mogelijke verbindingstechnieken voor de hieruit verkregen onderdelen. De kennis over autodemontage werd door het bedrijf Baris geleverd; waarbij de twee workshopgevers een halve dag met de demontage van een parsonenauto mee konden lopen.
De eerste workshopdag werd afgesloten met een lezing van Paul Veroude (zie enkele berichten verder op deze weblog) die inmiddels een tiental volledige 'exploded views' van auto's op zijn naam heeft staan. Naast deze experimenten en een zeer gedetailleerde toelichting op de functie van de verschillende onderdelen, liet hij enkele van zijn andere bijzondere creaties zien.
Na afloop van de workshop zullen de verschillende bruikbare onderdelen van de autopsiemodellen worden gedocumenteerd en ondergebracht in een monsterverzameling.
(Binnenkort kun je hier de workshopreader als pdf downloaden)



Paul Veroude vertelt...

woensdag, mei 12, 2004



20 jaar Scrap






Al 20 jaar verkoopt scrap vanuit haar winkel in Delftshaven in Rotterdam restpartijen en productieafval aan creatievelingen uit heel nederland. Menige maquette, decor, verjaardagscadeau of sinterklaassurprise is met behulp van bij Scrap aanwezige materialen tot standgekomen. Scrap is al enige tijd op zoek naar een nieuwe lokatie waarin de activiteiten kunnen worden verdiept en uitgebreid. Mogelijke samenwerking met Recyclicity wordt op dit moment onderzocht. Hierbij valt bijvoorbeeld te denken aan het tentoonstellen van de Recyclicity-monsterverzameling van afvalmaterialen in de Scrap-Super.

Om een indruk te geven van de bij Scrap aanwezige materialen bieden we u
een kleine selectie van de actuele voorraad van Scrap
Prijzen, maten en beschikbaarheid zijn onder voorbehoud.

gegevens
Voorhaven 39
3025 HD Rotterdam
010 4776688

mailto:scrap@kabelfoon.nl

meer informatie over Scrap

woensdag, april 21, 2004







Per jaar worden in Nederland zo'n 6 miljoen autobanden afgedankt. Het merendeel wordt vervangen, het restant zit onder auto's en aanhangers die naar de sloop gaan. Volgens het Besluit Beheer Autbanden dat per 1 april in werking is getreden moeten producenten en importeurs zorgen voor een milieuverantwoorde verwerking van al deze afgedankte banden. Ze moeten de banden zonder kosten terugnemen van de bandenspecialisten, garages, auto-accesoirehandel of gemeenten. Zij moeten er ook voor zorgen dat ten minste 20 procent van debanden wordt hergebruikt. Producenten en importeurs zijn vrij om voor de financiering van het verwerkingssysteem de kostprijs van nieuwe banden te verhogen of een verwijderingsbijdrage te heffen.

aldus het persbericht van de vereniging BEM waarbij inmiddels al zo'n 20 producenten en importeurs zijn aangesloten.
De site bandenmilieu.nl legt de hele opzet van het project uit. Ze vermeldt oa.de volgende doelstelling:
"Vanaf 2005 zal 20% van alle gebruikte personenwagenbanden als materiaal moeten worden hergebruikt (bv. voor veiligheidstegels). Onder materiaalhergebruik wordt verstaan het na bewerking of verwerking opnieuw gebruiken van materialen van autobanden voor hetzelfde doel als waarvoor ze zijn ontworpen of als gegranuleerde grondstof voor andere doeleinden, waarmee overigens niet de terugwinning van energie wordt bedoeld."
De laatste toevoeging is opgenomen zodat de banden niet in de verbrandingsoven terchtkomen. Helaas is bij de nieuwe vereniging nog niet het ander hoogwaardig hergebruik bekend zoals bijvoorbeeld 1 op 1 toepassing in de bouw zoals bij Earthships.
De genoemde twintig procent bestaat dus uit 1,2 miljoen banden. Aangezien in een gemiddelde earthship 1200 autobanden worden verwerkt, kan een jaarproductie van 1000 woningen de bandenbranche goed van pas komen.

Overigens zal binnen afzienbare tijd in Nederland ook het eerste voorbeeld bewonderd kunnen worden, nu De Kleine Aarde in Boxtel heeft besloten er een op hun terrein te realiseren.

meer informatie bij OWAZE



advertentie






Seeing wood remind me of seeing Woods?


How would Woods feel should he see this wood. Lost in his constant rhetoric about the perennial problem of the Aesthetic, namely Warfare. No, here we have a shop, rather a shoe shop which is a direct result of a new form of architecture “Yoghurt Architecture”. Yoghurt not because of its consistency, although the metaphor would apply, yoghurt because its is conceived from the classic dilemma that confronts each human being when wanting to eat a yoghurt and a spoon is not available…what do you do? Well you take the lid, fold it symmetrically and abracadabra your spoon is there!



2012 unofficial review from Madrid by PWF


woensdag, april 07, 2004



Pendrecht Cultuur Prijs voor '2012 Architecten'



De Pendrecht Cultuur Prijs 2004 is toegekend aan het Rotterdamse bureau '2012 Architecten'.
De winnaars zijn aangewezen door Wytze Patijn, architect en voormalig rijksbouwmeester. De prijs bestaat uit een geldbedrag van 7000 euro en wordt jaarlijks uitgereikt in een andere culturele sector.

De winnaars ontvangen hun prijs voor de wijze waarop zij de begrippen 'duurzaam bouwen' en 'recycling' in het ontwerpproces integreren. Hun aanpak leidt tot opvallende, innovatieve toepassingen van afvalmaterialen met een vaak verrassende vormgeving.
'2012 Architecten' past de vernieuwende ontwerpstrategie niet alleen toe op gebouwen, maar ook op mobiele ruimtes, installaties, verlichting en meubilair.
aldus de jury

(de prijs wordt op 8 november as. in het Rotterdamse stadhuis uitgereikt)


dinsdag, april 06, 2004



Bouwrecyclingdag 2004






Vandaag was Recylicity (met stand) aanwezig bij de Bouwrecyclingdag in de Aula van de TU-Delft. Uitgenodigd door de Delftse professor Ch. Hendriks, gaven diverse sprekers er hun visie op de mogelijkheden van ketenbeheer in de bouw. Zowel ketenprocessen in woning- en utiliteitsbouw als die in de grond-, weg- en waterbouw kwamen aan de orde.
Het overgrote deel van de bijdragen betrof 'traditionele' recycling (het vermalen tot grondstof) en niet het door Recyclicity gepromote hergebruik, of upcyclen. Maar mede omdat de besproken zaken van invloed gaan zijn op de algemene positie van afval en de mogelijkheden voor verwerking ervan, volgt hieronder een selectieve impressie van de diverse betogen.
(de volledige bijdragen in de reader zijn wellicht nog bij de organisatie te verkrijgen)

Dhr. Hendriks , organisator van het symposium lichtte in zijn inleiding grotendeels het advies van zijn Commisie Bouwstoffen aan het ministerie van VROM toe. Hierin kwamen naast de knelpunten bij de verschillende partijen met huidige wet- en regelgeving ook enkele adviezen aan bod waaronder een dringend advies voor een grenswaarde voor straling in woongebouwen. Dit is nodig omdat door deskundigen (rivm) momenteel het jaarlijks aantal doden ten gevolge van radonstraling uit beton op 800! wordt geschat.
Anderzijds drong Ch. Hendriks erop aan de regelgeving eenvoudiger te maken door deze te baseren op aanvaardbare risico's in plaats van op totale voorkoming van elke vorm van 'verontreiniging'. Doel hiervan is om de betrokken bedrijven binnen de bouwketen (met name slopers en recyclers) een minder gecomplicerde bedrijfsvoering en meer bestaansgrond te gunnen.

Dhr v/d Vlist , de Directeur Generaal van DGMilieu van VROM leek vooral met de laatste suggestie nog te worstelen. Tijdens de discussie bleek dit advies echter wel degelijk aan te sluiten bij de mentaliteitsverandering die in beleids-, en regeringskringen plaatsvindt; hierbij is, naar amerikaans voorbeeld, een activiteit toegestaan totdat de schadelijkheid ervan is aangetoond in plaats van dat elk mogelijk risico wordt vermeden. Daardoor kan een hoop van de huidige regelgeving worden geschrapt, en komt de verantwoordelijkheid sterker bij marktpartijen dan bij de overheid te liggen.
Een meerderheid van de aanwezigen op de Bouwrecyclingdag leek hiervan warm voorstander.

De middagsessie was een stuk concreter, met als hoogtepunt de film van demontagebedrijf Oranje Hierin werd een voorbeeldproject van een duurzaam gedemonteerd kantoorpand van PWS, in Rotterdam getoond. Hoewel het op dit moment voor nog maar zo'n 90% van de vrijkomende materialen economisch rendabel is om deze te scheiden en voor recycling aan te bieden, bleek uit de testdemontage dat voor de overige 10% materialen(vloerbedekking, electrabuis, systeemplafonds, etc.) ook praktische hergebruik- en recyclingtoepassingen mogelijk zijn. Alleen voor PUR-schuim is deze nog niet ontwikkeld.
Onze stichting neemt binnenkort contact op om de kansen voor direct hergebruik van dergelijk materiaal te bespreken. Een van de aandachtspunten daarbij zal zijn hoe de nagestreefde mechanisatie van het proces tot direct herbruikbare bouwdelan kan leiden.

Ook inspirerend was de bijdrage van promovendus Van den Dobbelsteen die een beoordelingsmodel voor de duurzaamheid van kantoren ontwikkelt. De intelligentie zit hem erin dat hij hiervoor teruggrijpt op gangbare economische modellen voor investeringen. Van de Dobbelsteen pleit ervoor om de milieubelastende investeringen af te schrijven op de geschatte levensduur van een gebouw. (eigenlijk zeer voor de hand liggend maar nog nooit ontwikkeldd) Zijn doel is om met behulp van dit instrument een gefundeerde beslissing over sloop of renovatie van een kantoor te kunnen nemen, waarin niet alleen de economische waarde een rol speelt. Hij twijfelde nog of in dat model ook rente zou moeten worden gerekend over de milieubelastende ingreep.
Voor Recyclicity zou het interessant zijn om een vergelijkbaar model op materialen los te laten zodat gefundeerd gekozen kan worden voor direct hergebruik of recycling tot grondstof.

nog een aantal tijdens de dag verzemelde feiten:
- er vallen 800 doden per jaar door straling in betonnen woningen (rivm)
- het toegestaan asbestpercentage in grond gaat van 0 naar 120 microgram/kilo
- immobilibsatie (inpakken ipv reinigen van vervuilde grond) is weer toegstaan (vd vlist)
- binnen 30 jaar wordt 50% van de huidige woningen gesloopt (tommel)
- 70% van het asfalt uit een weg die wordt hersteld, wordt hergebruikt
- meer dan de helft van al het toegepaste asfalt is hergebruikt asfalt
- 25% van het verkeer op de weg is verbonden met bouwprojecten
- bij een kantoorgebouw wordt 20% van het totaalenergieverbruik gevormd door de bouw en de toegepaste materialen (indien het gebouw 75 jaar blijft staan) (v/d Dobbelsteen)
- van deze 20% wordt 60% door de draagconstructie verbruikt.(v/d Dobbelsteen)








zondag, april 04, 2004



---- afgelast ------

"Ondernemers moeten verder kijken dan hun winst en verliesrekening"






OP 27 april as. vindt in de Van Nelle fabriek het symposium Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen plaats. Naast Autonet, Kiem en Ikea zal 2012 Architecten de door haar ontwikkelde beroepspraktijk toelichten aan de hand van het initiatief Recyclicity.
Kosten voor deelname zijn 50 euro (inclusief diner) Belangstellenden moeten zich voor 17 april opgeven door het insturen van de antwoordkaart. Hierop is ook het volledige programma te vinden.



---- wegens onvoldoende voorintekening afgelast -------


vrijdag, april 02, 2004



Slaapcocons voor daklozen: € 25,-



zelf te isoleren en misschien een kleurtje.....



De gemeente Rijswijk heeft momenteel al enkele maanden via de virtuele gemeentewerf cocons in de aanbieding.
Deze vuilcontainers worden vervangen en zijn eenvoudig om te toveren tot comfortabele en veilige slaapeenheden voor dakloze medeburgers. De maten laten ook overnachtingen voor samendaklozen toe of ingebouwde bergruimte voor persoonlijke bezittingen.
We zoeken nog een partij onbrandbaar isolatiemateriaal waarmee deze slaapcocons geisoleerd kunnen worden.

de advertentie is als volgt:
Aanbieder: Gemeente Rijswijk
Artikel: Den Boer cocons
Rubriek: Afvalbakken
Omschrijving: cocons voor 1300 L bammenscontainers, maat LxBXH = 200x120x150, deuren achterzijde, inworp voorzijde.
Prijs: 25,00
Vanaf: 2-12-2003


meer informatie www.gemeentewerf.nl

vrijdag, maart 19, 2004



Voorbereidingen drijvend hotel Scheveningen getroffen



de capsules worden per dieplader gafgeleverd 1


de kraan past precies onder de spanten door bij het takelen



denis' tweelingbroer die zich de hele tijd schuil heeft weten te houden



In het kader van een door Stroom HCBK georganiseerde manifestatie "Zee" is in ons haags depot aan de Laakhaven een zending reddingscapsules gearriveerd. Denis Bouwt ze de komende maanden om tot overnachtingsplekken voor een drijvend hotel dat van de zomer zal worden geopend.
De reddingscapsules werden bij een zeeuwse sloper op de kop getikt. (nieuwprijs pakweg 400.000 euro)

dinsdag, maart 16, 2004



Nieuwe vondst hergebruik bakstenen





Civiel Ingenieur Van Dijk promoveert binnenkort aan de TU-Delft op een proces waarmee 50% van bakstenen uit een sloopproject heel zijn terug te winnen.


bron: Delft Integraal, 2004.1

per jaar produceert Nederland 23.000.000 ton Bouw- en sloopafval waarvan ongeveer 70% steenachtig puin. Het grootste gedeelte hiervan wordt gebruikt voor ophoging van wegen. Volgens Van Dijk is de hoeveelheid puin in Nederland genoeg om per jaar 340 km zesbaansweg aan te leggen. Doordat die afname er niet is en het sinds 2000 verboden is om puin te storten is een alternatieve recyclemethode erg relevant.
Van Dijk is daarbij uitgegaan van het weer mogelijk te maken van de oorspronkelijke toepassing van de steen.
Hierbij maakt hij gebruik van het feit dat de uitzettingsco?fficient (de vormverandering van het materiaal per graad temperatuurverandering)van steen een andere is dan die van de specie tussen de stenen. Uit eerste tests blijkt dat bij een verhitting van een stuk sloopmuur tot 540?C ongeveer de helft van de stenen schoon uit de oven tevoorschijn komt. Om deze methode in de toekomst op grote schaal te gaan toepassen zouden slopers hun proces zodanig moeten aanpassen dat stukken muur in hun geheel worden gedemonteerd. Van Dijk hoopt ook dat de 'retrosteen' bij architecten in de mode zal komen....


dinsdag, maart 09, 2004



virtuele gemeentewerf



materiaalopslag van een van de aangsloten virtuele werven


Hoewel deze site voornamelijk gericht is op uitwisseling tussen werven (opslagplaatsen en werkplaatsen) van de Nederlandse gemeenten, geeft gemeentewerf.nl ook bedrijven die zich bezig houden met inrichting van de openbare ruimte, toegang tot overtollige voorraden.

Vooralsnog kun je kiezen uit onderstaande rubrieken (met hoeveelheid aanbod tussen haakjes):


donderdag, maart 04, 2004



Puingaaf



een animatie van de ideeen van Puingaaf.nl



Door het Milieucentrum Rotterdam werden we geattendeerd op een zusterinitiatief genaamd Puingaaf.
een initiatief van het ontwerp-bureau Tussen-Ruimte van Lidewij Tummers en Danielle van der Waard.

Directe aanleiding hiertoe was een opdracht van het OBR (Ontwikkelings Bedrijf Rotterdam). Zij vroegen ons te onderzoeken of er volkstuin-huisjes gemaakt konden worden van het sloopmateriaal dat vrijkomt uit de herstructureringswijken zoals bijvoorbeeld Hoogvliet.
Aansluitend daarop hebben we onze ideeën verder ontwikkeld. Hierin kunnen diversen partijen participeren in zowel het selectieve slopen als ook de bouw en montage van nieuwe producten van dit materiaal. Daarbij zijn opdrachtgevers die een bijzonder product willen van sloopmateriaal en zich zo willen onderscheiden zijn belangrijk.
Of het nu gaat om een bouwkeet, een tijdelijke supermarkt..…van boefjes die (duurzaam) leren slopen en maar ook bouwen tot het organiseren van een herstructureringsfestival….
Als geheel kan het zo een dynamische en levendige bijdrage leveren in het herstructurerings proces.




meer informatie over puingaaf

zondag, februari 29, 2004



Exploded View Toyota Starlet in TENT.








In TENT. aan de Witte de Witstraat in Rotterdam staat momenteel een werk van Paul Veroude tentoongesteld. Het is een minitieus uitgevoerde ontmanteling van een Toyoya Starlet uit 1987 waarvan alle 4161 onderdelen op de vloer rond de carrosserie zijn uitgestald.
Het naambordje vermeldt dat de assemblage (op 4 oktober 1987) in totaal 23 uur en 56 minuten heeft gekost. Niet vermeld wordt hoeveel tijd het maken van de exploded view in beslag nam.
De tentoonstelling is nog tot ? maart te zien.

link naar TENT.


vrijdag, februari 27, 2004



Contact gelegd met autodemontagebedrijf Baris



promotiemateriaal van de ARN bij Baris



Vandaag voerde Césare een gesprek met dhr. Baris van het gelijknamige autodemontagebedrijf in Rotterdam Zuid. Het is een goed georganiseerd bedrijf met drie vestigingen en is aangesloten bij Auto Recycling Nederland (ARN). Baris verwerkt in Rotterdam Zuid alleen personenautos. Tijdens een rondleiding legde de bedrijfsleider het proces uit:
Als auto’s worden binnengebracht wordt eerst besloten of ze:
a. nog geschikt zijn voor verkoop
b. direct worden gedemonteerd en alles wordt gerecycled
c. als voorraad voor de verkoop van onderdelen worden ingebracht
In de twee laatste gevallen worden ze afgemeld bij de Rijksdienst voor het wegverkeer en mogen ze alleen nog in onderdelen van het terrein af. De autos die zijn afgemeld worden eerst helemaal leeggetankt en alle gevaarlijke vloeistoffen worden afgetankt. Daarna worden de duurdere onderdelen, oa. airbags gedemonteerd en opgeslagen. De autos waar nog handel aan zit worden op het terrein opgeslagen onder het motto ‘de auto is het beste magazijn’. De auto’s waar geen handel meer aanzit worden meteen helemaal gedemonteerd. De ARN neemt hiervan een groot aantal materialen af; de nummerplaten, achter- en voorlichten, bumpers, banden, wieldoppen, pur schuim stoelvullingen, rubbers, glas, kokoshaar, accus en de diverse vloeistoffen. Al deze fracties worden gerecycled door bij de ARN aangesloten bedrijven. De leeggehaalde carroserie wordt uiteindelijk door een schroothandel tot blokken geperst en ook gerecycled.

Dhr. Baris zag veel mogelijkheden voor Recyclicity en reageerde enthousiast. De mogelijkheid om van zijn afvalmaterialen nog een representatief werk voor zijn bedrijf maken wordt momenteel onderzocht.

Recyclicity is van plan in de derde week van mei een workshop auto demonteren organiseren, Baris is bereid hiervoor materiaal ter beschikking te stellen en biedt de mogelijkheid een dagje met de slopers mee te lopen om demontagetechnieken te leren. De Workshop zal plaatsvinden in Recyclicity.lab, de werkplaats.
Het doel ervan is om te inventariseren wat er na demontage nog overblijft dat bruikbaar is voor ontwerpen.
In een vervolgworkshop kunnen de deelnemers er met de materialen experimenteren om In de slotworkshop een object in opdracht uit te voeren.

woensdag, februari 18, 2004



Vakbeurs Afval & Recycling



op 12, 13 en 14 mei vindt in AHOY, Rotterdam de vakbeurs Afval en Recycling plaats.
De beurs richt zich op alle materiaalstromen in het proces van verzamelen, scheiden, verwerken en reycelen van afval. Uitgangspunt is dat afval niet langer aleen maar als pobleem wordt gezien maar veel meer als een mogelijkheid om hernieuwde grondstoffen te produceren.
Recyclicity overweegt momenteel op de beurs een stand in te richten, zodat ook hergebruiksvoorbeelden aan bod komen.

de beurs is gratis toegankelijk en geopend tussen 10.00 een 17.00 uur
voor informatie: tel. 040 2086048 of mail de organisator


maandag, februari 16, 2004



Technoscrap




Ursula Lavrenčič presenteerde ons vandaag haar afstudeerproject aan de mastersopleiding van de designacademy in Eindhoven. Haar project Technoscrap laat de mogelijkheden zien om van 'oude' computerapparatuur als toetsenborden en beeldbuizen nieuwe toepassingen te maken. Ze heeft daarvoor veel onderzoek verricht naar de verwerkingsmethoden van deze afvalstromen bij o.a. Van Gansewinkel en Coolrec.

Op de site www.megla.org zijn foto's te zien van haar producten.

Ursula licht haar motieven als volgt toe:
"TechnoScrap is a project about reuse of electronic waste in architecture. The materials incorporated in computer equipment are high quality materials. Engineered plastics, high quality metals, glass. The lifetime of PC is currently between five and three years, but the materials build in it are constructed to endure much longer. It is one of the first times in human history that we are disposing enormous amounts of practically new goods. Because the development of technology is so fast and we are driven by ever more demanding, ever better performing software.

The computer changed the way we perceive world, it brought a new dimension into our lives. Socially, visually, perceptually. It enhanced communication, enormous computing power enabled thousands of activities that would other way never been possible. Physically electronic technology is becoming smaller and smaller, even incomprehensibly small. But still in last twenty years of PC explosion we managed to produce incomprehensibly large mountain of obsolete computers, many of them still laying in our garages, waiting to be disposed. Still working, still flashy, they will never again be used.

With TechnoScrap I am making an attempt to use computer parts in buildings. Because the materials are still new, because they have special qualities and because I believe they are bringing interesting visual qualities. And because hopefully the technology is soon becoming so small that there will be nothing more to see. I also want to make a statement. That technology is not only amazing, but is also poisonous. That maybe we should think twice before we design a chip into a teddy bear. Or when we use plasma screen as a wallpaper. That it is not only the matter of price, but also the matter of consciousness.That it should be worth while."


op megla.org zijn de volgende sites verzameld van actoren in de verwerking van electronica
http://europa.eu.int/comm/eurostat/
http://www.chelseacenter.org/
http://www.nsc.org/ehc/epr2.htm
http://www.nsc.org/public/ehc/epr2/EPR2_98.PDF
http://www.mirec.nl
http://www.coolrec.nl
http://www.vangansewinkel.nl
http://www.hks.nl
http://www.backthruthefuture.com
http://www.pcguide.com
http://www.ovam.be
http://www.ivago.be
http://www.nederlandict.nl/
http://www.vvav.nl/e_index.html
http://www.schott.com

donderdag, februari 12, 2004



English links


From our English network, the graduating student in architecture Altaf Master, we got hold of our british counterpart with wastechange
Recyclicity.net will be pritty similar for the offer and demandside, just the difference will be that architects/designers will be connected in order to provide for new solutions. Altaf Master is one of those, at the moment he's graduating on architecture that can be built from wastestreams passing through the Rotterdam Region.

Another British link we picked up recently is Salvomie


dinsdag, februari 10, 2004



Virtuelle Plattenbaustelle




Het duitse collegabureau Urbikon heeft een programma ontwikkeld om typische jaren-70 "plattenbau" te transformeren.
Het programma deelt een bestaand complex op in gebruikte elementen en biedt de mogelijkheid om er nieuwe ontwerpconfiguraties mee te maken.
een eenvoudige spelversie op de site van Urbikon laat de bezoeker zelf elementen uit een flat wegklikken om nieuwe voorstellen te doen, ook zijn de beste inzendingen van bezoekers er te vinden.
Op hun site speekt bovendien een animatie (qucktime) waarin een groot complex wordt verlicht tot urban villa's. Daarnaast zijn enkele foto's van (door anderen) reeds gerealiseerde transformaties opgenomen.

Der Spiegel van februari jl. schreef er het volgende over:

Virtueller Plattenbau

Hat die Platte Zukunft? Im Internet auf jeden Fall - glaubt die Leipziger Planergruppe "urbikon" und kämpft mit einem innovativen Web-Projekt gegen die Abrissbirnen in den Köpfen: Beim "P2 Ripdown" kann man per Mausklick eine DDR-Wohnikone vom Typ P2 nach Belieben umbauen und zerlegen. "Die Deutschen sind uns zu einfallslos, wenn es um Renovierung und Rückbau von Altbauten geht", sagt Ripdown-Entwickler Kai Dolata. "Wir wollen kreative Energien wecken." Das scheint zu gelingen: Inzwischen klicken täglich bis zu tausend Nutzer am virtuellen Plattenbau herum. Befreit von den Gesetzen der Statik und Wohnkonventionen entsehen so die unterschiedlichsten Rückbau-Pläne: Ein User verwandelt den P2 in eine bizarre "Platten-Monumental-Skulptur", die selbst das Völkerschlachtdenkmal in den Schatten stellen soll. Andere Modelle beweisen Sinn fürs Praktische. Ein paar Geschosse abgetragen, ein paar Decken und Wände herausgebrochen: Schon wird aus dem P2 ein geräumiges Mehrfamilienhaus mit Freiflächen zum Grillen - auf dem Dach. "Der P2 hat einen soliden Grundriss, der sich leicht verändern lässt", sagt Dolata. "Ein VW Käfer unter den Plattenbauten: Den sollte man nicht leichtfertig verschrotten"

www.urbikon.com

virtuelle plattenbaustelle




2004 spannend jaar



Recyclicity.net
Afgelopen maand is dan eindelijk begonnen met de bouw van de digitale hergebruik-bouwdocumentatie; Recyclicity.net
Het project is een samenwerking van 2012Architecten met Stealth (Rotterdam) en de programmeurs van omnicom uit Belgrado. Recyclicity.net moet (informatie van)materiaalleveranciers gaan verbinden met (de innovatie van)architecten en (de vraag van) afnemers zodat afvalmaterialen hun toepassing kunnen vinden binnen de bouw. Volgens planning kan in juli een eerste testversie gaan draaien. Testgebruikers kunnen zich alvast opgeven bij recyclicity.

Recyclicity.net wordt ondersteund door:




Recyclicity.lab
De tweede activiteit die in 2003 is opgestart en dit jaar beslag moet krijgen is het fysieke laboratorium Recyclicity.lab. Een ruimte waarin selecties van afvalstromen kunnen worden opgeslagen en bewerkt en waar proefopstellingen worden gemaakt. De kennis die hieruit voortvloeit wordt beschikbaar gemaakt op Recyclicity.net.

woensdag, december 10, 2003



Uitnodiging





Natuurlijk, bouwen! Een debat - en presentatieavond


Woensdag 17 december presentatie 'Earthship Rotterdam' en uitreiking eerste publicatie in de N.B!-reeks

De eerste publicatie in de 'Natuurlijk, Bouwen!-reeks' krijgt de titel 'Earthship Rotterdam' en wordt in samenwerking met stichting Owaze uitgebracht. Jan Jongert van het Rotterdamse architectenbureau 2012 stelde het samen.

De 'N.B!-reeks', is een serie van drie publicaties die actuele Rotterdamse initiatieven op het gebied van duurzaamheid en bouwen compact bundelt. Ze streeft ernaar de gekozen projecten zodanig onder de aandacht te brengen, dat het een handvat vormt voor werkelijke realisatie van het project.
Elke publicatie in deze reeks zal behalve de experimentele achtergrond dan ook de belangrijkste bouwkundige gegevens bevatten en de bouwkosten zodat de realisatiemogelijkheden van het experiment kunnen worden ingeschat.


De boekjes over 'Earthship Rotterdam' zijn unieke exemplaren (oplage 100 stuks en handgemaakt) en zijn na 17 december te koop voor 17,50 euro bij het Milieucentrum, Owaze en 2012 architecten.
Inschrijven via: info@milieucentrum.rotterdam.nl

WOENSDAG 17 DECEMBER 2003
PRESENTATIE EARTHSHIP ROTTERDAM
NATUURLIJK BOUWEN!
19.30 UUR
COOLSINGEL 57 (6de etage)


zondag, november 16, 2003



Noorse studenten op bezoek



Afgelopen vrijdag bezocht een groep van 15 noorse studenten van de architectuuropleiding uit Bergen ons kantoor. De groep specialiseert zich dit jaar in stadsecologie en zette recyclicity als een van de te bezoeken items op het menu. Na een presentatie over de ontwerpmethodiek en de momenteel in ontwikkeling zijnde database ontstond een geanimeerd gesprek. Zo blijkt in Noorwegen veel van het bruikbare afval door vuilverbranders te worden opgekocht om vertstookt tot energie te worden verkocht. We hebben besloten te overwegen of komend voorjaar een workshop in Noorwegen kan worden georganiseerd waar van de recyclicitymethoden gebruik kan worden gemaakt.

donderdag, oktober 30, 2003



Activiteiten bouwcarrousel breiden uit met ontwerpactiviteit



het mooi geanimeerde logo van Bouwcarrousel



Al enige jaren huist in Moerkapelle het duurzaam sloopbedrijf Bouwcarrousel bv
Vooral in de regio den haag worden, in opdracht van Woningcorporaties, herbruikbare onderdelen van woningen voorzichtig gedemonteerd, schoongemaakt en opgeslagen voor verkoop tegen voordelige prijzen. Tot nog toe richtte het bedrijf zich vooral op afzet voor renovatieprojecten of hulpprogramma's in ontwikkelingslanden. We hebben inmiddels vernomen dat Bouwcarrousel met een architect samenwerkt die woningontwerpen gaat maken met zoveel mogelijk gebruikmaking van de voorraad van het bedrijf. Wij zien natuurlijk vol verwachtng uit naar de eerste resultaten en hopen de ontwikkelde kennis via Recyclicity.net te mogen verspreiden in de bouwwereld.



Stichting Recyclicity opgericht



de vertegenwoordigende oprichters Freya van Dien en Jan Jongert ondertekenen de akte



Vandaag, 30 oktober 14.00 was het dan zover; de akte van stichting Recyclicity werd met een brede glimlach ondertekend bij notariskantoor Leijser in Rotterdam.
Hiermee is een belangrijke mijlpaal gezet in de mogelijkheden om afvalmateriaal in de bouw in te zetten. Het stichtingsbestuur zal binnenkort bijeenkomen om na alle formaliteiten, inhoudelijk de grove lijnen te schetsen.
Het bestuur bestaat uit
Voorzitter: Frans de Haas, Adviseur duurzame sloopprojecten, De Haas en Partners, Voorburg
Secretaris: Machiel van Dorst, Onderzoeker Duurzame Stad, TU Delft
Penningmester: Frans de Jong, Overheidsconsultant, Ibas consultancy, Soest
Bestuurslid: Joost van Vierzen, manager recycling Roteb, Rotterdam




MRSII geeerd

De door 2012 architecten ontworpen MRS2 is geselecteerd voor publicatie in het jaarboek architectuur 2003.
Dat betekent dat het door de architectengemeenschap impliciet wordt gerekend tot 1 van de ca. 30 belangrijkste bouwwerken van het "afgelopen" jaar.
Lastig voor het buro is dat het nu alweer een tekening moet gaan maken van een schetsmatig ontworpen en vooral gebouwd experiment.
Het wordt tijd een teken-biograaf in dienst te nemen.

vrijdag, oktober 24, 2003



Partners van Recyclicity.net deel 2



deze maand voeren we een aantal verkennende gesprekken met potentiele partners voor Recyclicity.net.
Onze tweede bijeenkomst was met Rick Schuwer van autonet.


autonet is ongeveer 15 jaar geleden opgericht door Rick Schuwer en Emil Apeldoorn. Op de autosloperij (tegenwoordig "autodemontagebedrijf") stuitte Rick op het probleem de klant vaak niet te kunnen voorzien van het gewenste tweedehands onderdeel, terwijl het zeker ergens in Nederland beschikbaar zou moeten zijn. Hij zette een netwerk op waar alle opgeslagen onderdelen van de demontagebedrijven digitaal bijeen staan, autonet. autonet maakt gebruik en is Nederlands vertegenwoordiger van het databasesysteem D3. Het op basis hiervan ontwikkelde softwarepakket 'automate' biedt alle automatiseringsoplossingen voor autodemontagebedrijven. Om alle auto-onderdelen digitaal op te slaan moet de demonteur van een bedrijf de bruikbare onderdelen uit de auto halen en ze vervolgens van een barcode voorzien. Het onderdeel wordt gescand en opgeborgen in het magazijn. De gescande gegevens komen in het digitaal magazijn van het demontagebedrijf te staan. Inmiddels zijn er meer dan 250 demontagebedrijven bij autonet aangesloten.

Behalve automate exploiteert autonet tevens de Onderdelenlijn.
autonet is de schakel tussen klant en demontagebedrijf doormiddel van ‘de Onderdelenlijn’. De klant belt naar autonet en vraagt naar het onderdeel. Deze aanvraag wordt ingevoerd en doorgestuurd naar alle demontagebedrijven. De demontagebedrijven nemen vervolgens direct contact op met de aanvrager (klant) als zij het onderdeel op voorraad hebben. De klant regelt de rest (prijs, levering & garantie) af met het demontagebedrijf. In de toekomst wordt het mogelijk om zelf door het digitale magazijn van alle gebruikte auto-onderdelen te zoeken.

Het systeem dat Rick Schuwer en Emil Apeldoorn hebben opgezet voor auto-onderdelen zou een goede methode zijn om ook alle afvalproducten digitaal te organiseren. Via Recyclicity zal het hergebruik van producten een stuk aantrekkelijker worden als naast de toegankelijkheid tot alle gegevens zoals aantallen ook afmetingen en locatie van elk herbruikbaar product makkelijk beschikbaar zal zijn.

De samenwerking met autonet zou eruit kunnen bestaan dat het systeem van auto-onderdelen toegankelijk wordt vanuit Recyclicity.net. Wij gaan nu op zoek naar een partij die ons van de technische gegevens van auto-onderdelen kan voorzien .

links:
autonet
de onderdelenlijn

Jose Vorstermans


dinsdag, oktober 21, 2003



Partners van Recyclicity.netdeel 1


deze maand voeren we een aantal verkennende gesprekken met potentiele partners voor Recyclicity.net.
Het eerste was een bijeenkomst met Erik van Erne van Milieunet, communicatieadviseur van het initiatief factor 4


factor 4 is een initiatief van het NCDO en het ministerie van VROM. Hun inzet is om een grondstoffenbesparing te bereiken met een factor 4.
Op het gebied van grondstoffenbesparing is het eerste resultaat in relatie tot bouwmaterialen een publicatie.
Het boekje bevat aanbevelingen voor alle bij de bouw betrokken partijen, waardoor de toepassing van secundaire (gebruikte) bouwmaterialen kan worden bevorderd. Onderdeel van deze publikatie is een erg mooie topografische kaart van Nederland en Vlaanderen waarop per postcodegebied aanbieders van tweedehands bouwmateriaal worden getoond. Met kleurcoderingen krijgt de lezer snel inzicht welk soort materiaal waar te krijgen is.
Het geheel wordt ondersteund door een website http://www.kringloopbouwmaterialen.nl

Het gesprek met de erfgenaam van het project Erik van Erne van Milieunet lijkt veelbelovend, omdat deze zich momenteel aan het bezinnen is op het vervolg van de publicatie Hij gaf toe dat de website helaas iets rudimentairder is geworden dan de gedrukte uitgave, maar wil in de nabije toekomst graag een functioneler webtoepassing lanceren. Voor Recyclicity is interessant dat factor 4 een eerste belangrijke inventarisatie van bouwmateriaal aanbieders heeft gemaakt. Als de website aan functionaliteit zou winnen, Vergelijkbaar met de gedrukte kaart, en deze up to date blijft is hiermee de localisering van voor Recyclicity zeer relavante materialenstroom gegarandeerd. Erg mooi zou het zijn als op den duur de lokatiegegevens van de aanbieders wordt aangevuld met gekoppeld toegankelijke voorraadgegevens. Van enkele aanbieders is deze informatie al afzonderlijk beschikbaar zoals bij bouwcarroussel in Moerkapelle. We hopen natuurlijk dat de organisatie zich hier in haar vervolgstappen op zal richten.

De uiteenzetting van Erik van Erne sterkt ons in het vermoeden dat er aan de aanbod zijde momenteel grote activiteit gaande is. Het ligt voor de hand dat wij onze hoofdinspanning op de vraag-zijde -ontwerpers en bouwers- gaan concentreren.

De toekomstige samenwerking met Milieunetzou eruit kunnen bestaan dat de gearchiveerde gegevens, toegankelijk worden voor bezoekers van Recyclicity.net. Het is hiervoor van belang dat de codering op elkaar wordt afgestemd. Dit geldt voor zowel de locatiecode (hiervoor heeft factor4 een eigen vereenvoudiging van postcode ontwikkeld.) als de materiaalcodering (tot nog toe opgedeeld in 6 hoofd-productgroepen onderverdeeld in totaal 18 subgroepen)
We zijn zeker van plan in een vervolggesprek hierop verder te werken.





Publicatie Archis onopgemerkt



In het octobernummer van Archis (#4) is een zespagina-tellend artikel opgenomen van de hand van Piet Vollaard over 2012 architecten en Recyclicity. Na een (toevallig) fantastisch passende culturele plaatsing van ons werk door het hoofdartikel van Dennis Kaspori in het ervoor verschenen nummer 3, legt de tekst van Piet Vollaard onze werkmethode voor het eerst volledig uit. Behalve dat, staan er mooie passages in als:"2012 is tevens een voorbeeld van een nieuwe praktijk, die van procesarchitect. Het ontwerp wordt daarbij niet gezien als start van een na oplevering afgerond lineair proces, maar als een fase in een continue stroom van creatie en recreatie. Ze zien hun positie als organiserende radertjes in een complexe, veranderende en zichzelf construerende stad waarin terugkoppeling en hergebruik vanzelfsprekend zijn en waarin alles voorfase of halfproduct is van een nieuwe fase. "

Ondanks dit alles hebben wij nog geen enkele inhoudelijke reactie op het artikel mogen vernemen. De indruk bestaat dat de wat overdadige vormgeving van het blad het concentratievermogen van de lezer negatief beïnvloed waardoor waarschijnlijk niemand aan het lezen van het artikel is toegekomen. Ook de magere beeldkeuze motiveert niet echt. Toch zijn we erg verguld van het artikel en de aanleiding waarvoor we eindelijk eens de herkomst van de materialen in ons kantoor in kaart hebben gebracht.

Voor diegenen die niet gestoord door vormgeving kennis willen nemen van het artikel hebben we de tekst integraal ter beschikking

article on 2012 architects and Recyclicity as published in Archis nr 4 (for non-dutch readers)

woensdag, oktober 15, 2003



Recyclicity Madurodam




de oogstkaart van madurodam




In het kader van Art Madurodam werden een dertigtal architecten gevraagd om schetsvoorstellen in te dienen. De bedoeling is dat er van 4 t/m 31 oktober een expositie van deze modellen wordt gehouden tussen de bestaande replica's 1:25 die het park nu bevolken.
De manifestatie biedt ons de mogelijkheid om een schaalmodel recyclestation te bouwen met het beschikbare afval uit het park zelf. Interessant is dat hierbij twee schalen afval beschikbaar zijn: Bijzondere onderdelen of overschotten van de werkplaats van de 1:25 maquettes, maar ook het 1:1 afval van de 800.000 jaarlijkse bezoekers. De eerste afvalstroom zijn bijzondere elementen die afhankelijk van de renovatieprocessen in het park vrijkomen, de tweede is een continue stroom aan identieke materialen die alleen bij assortimentsverandering van de plaatselijke horeca zal wijzigen. Het recyclestation, een miniatuur afvalopslag in de vorm van een 2e hands bouwmarkt zal uit een combinatie van beide afvalstromen bestaan.

de manifestatie Art Madurodam wordt georganiseerd door st. Imponderabilia te Den Haag

projectteam: Denis Oudendijk, José Vorstermans


This page is powered by Blogger. Isn't yours?